องแสนเยน!” สาวน้อยหลิวอิงยิ้มจนปากจะถึงใบหู “ยามาซากิโอนี่จัง ตกลงไปเลย ด้วยเงินเดือนนี้ พี่สามารถซื้อเฟอเรโร่ให้เสี่ยวอิงได้มากมายเลยนะ อ๊า!”ฉินเฉาไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เขาโยนก้นบุหรี่ลงกับพื้น ใช้เท้าบี้มัน จากนั้นก็ลูบผมหลิวอิง พร้อมกับมองไปที่โอคาว่า ทาการะแล้วพูด“เก็บเงินของนายไว้ซื้อโลงศพให้ตัวเองดีกว่า เสี่ยวอิง ไว้กลับไปแล้ว พี่ชายจะซื้อเฟอเรโร่ให้เธออีก”ด้วยคำพูดของฉินเฉา ทำให้หญิงสาวทั้งสองคนวางใจเขายังเป็นยามาซากิ คาโต้ที่ฉันรู้จักอยู่….จ้าวจิงจิงคิด ถ้าศิษย์น้องคนนี้ของเธอหิวเงินล่ะก็ ครั้งนั้น ต่อหน้าหลิวต้าไห่ เขาคงจะไม่ดึงเงินหนึ่งแสนเยนออกมาจ่ายค่าสมัครอย่างไม่ลังเลอย่างนั้นกลายเป็นว่า เขาไม่ได้ขาดเงินอย่างที่แสดงออกยามาซากิซังเป็นคนดีจริงๆ เคโการู้สึกถึงหน้าอกของตัวเองที่เต้นแรง เขาไม่ได้ทำให้ตัวเองผิดหวัง ถ้าเขาเต็มใจจะอยู่ด้วยกันจริงๆละก็…งั้นหลังจากนี้ ตระกูลอ้าวกาน ก็จะเป็นของเขาเพราะว่าถ้าพี่ชายตาย รุ่นนี้ เคโกะจึงกลายเป็นผู้สืบทอด เหล่าพี่น้องคนอื่นนั้นไม่มีสิทธิ์จริงๆ แล้ว เคโกะไม่ได้สนใจตำแหน่งผู้นำตระกูลนี้เลย แต่ถ้ายามาซากิซังต้องการละก็…เธอก็เต็มใจจะเป็นมันเพื่อเขา“แม่ง อุตส่าห์ไว้หน้า!” เมื่อได้ยินฉินเฉาปฏิเสธ ใบหน้าโอคาว่าก็เขียวคล˺า แม้ว่าเขาจะไม่ฉลาดเท่าไหร่ แต่เขาก็เข้าใจคำพูดของฉินเฉาอีกฝั่งก็แค่เห็นเขาเป็นตัวตลก ทำกับเขาราวกับเป็นของเล่น
