าวงามทั้งสาม ไปหาอะไรปิดหน้าก่อนเถอะไม่อย่างนั้น ฉันกลัวว่าพวกเราคงต้องออกไปแล้ว”“ไม่เอา!” หลิวอิงยิ้มอย่างตื่นเต้น แล้วพูดว่า “ฉันอยากจะรู้ว่าเสน่ห์ของฉันจะมากพอที่จะทำให้ชายหนุ่มพวกนี้ เข้ามาลงมือกับยามาซากิโอนี่จังมั้ย!”ก่อนที่จะมา ฉินเฉาได้บอกให้สาวน้อยนางนี้เรียกตัวเองว่ายามาซากิ! ไม่อนุญาตให้เรียกพี่ฉิน ไม่อย่างนั้นจะไม่ให้เธอเรียกว่าอาจารย์!สุดท้าย ภายใต้เฟอเรโร่สองกล่อง สาวน้อยในที่สุดก็ยอมรับเธอมองมาที่ยามาซากิโอนี่จัง พร้อมกับเรียกอย่างอ่อนหวานในขณะที่ปากกำลังกินช็อกโกแลตเฟอเรโร่เข้าไปสาวน้อยที่ท่าทางไร้เดียงสา ทิ้งคำพูดที่ทำให้ฉินเฉาต้องเหงื่อตก“ลงมือแล้วยังไง ยามาซากิของเรามีอะไรต้องกลัว?” คำพูดของจ้าวจิงจิงครั้งนี้แปลกไป เธอไม่ได้เรียกเขาว่า “ศิษย์น้อง” อีก หลังจากที่กลับมาจากสำนักยุทธ์ ท่าทางแบบนี้ของเธอแปลกไปจริงๆฉินเฉาไม่รู้ว่าที่เขาลงมือตอนนั้นถูกมั้ย แต่เขาคิดว่าไม่เสียใจที่ได้ทำมันตอนที่เห็นศิษย์พี่หมดสตินอนเปลือยท่อนบนอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างทะนุถนอม…ฉากนั้นไม่ได้ทำให้ท่อนล่างของเขาลุกเลยสักนิด“ยามาซากิซัง….ชอบใช้ความรุนแรง….”เคโกะที่อยู่อีกด้านพูดเสียงเบาต้องรู้ว่าอารมณ์ของเคโกะนั้นไม่ดีจริงๆ พี่ชายที่รักของเธอตั้งแต่เด็ก ยิงปืนใส่พี่สาวจ้าวเพื่อฆ่าเธอ แม้ว่าจะยิงไม่ถูก แต่เขากลับกลัวความผิดจนกลายเป็นปัญญาอ่อนโอ้ นี่คงเป็นสวรรค์ลงโทษ…แต่ถึงยังไงเขาก็ยังเป็นพี่ช