“ด้วยความร้ายกาจของเขารวมทั้งเป็นผู้ชาย พวกเราทั้งสามคนอยู่ฝั่งเดียวกันนี่แหละดีแล้ว”คำพูดของจ้าวจิงจิง ทำให้ฉินเฉากลัวว่าจะมีอะไรน่ากลัวเกิดขึ้นการจัดการของศิษย์พี่นั้น ตัวเขาไม่อยากจะยอมรับ ยิ่งกว่านั้นทำไมศิษย์พี่ถึงพูดเหมือนกับจะยอมแพ้อย่างนั้นกันเห็นได้ชัดว่าการพูดนี้ จงใจว่ากระทบเขาชัดๆ“ศิษย์พี่ ดูคุณพูดเข้าสิ…ความสามารถของผมไม่ใช่ว่าคุณเป็นคนสอนหรอกเหรอ”ฉินเฉารีบพูดตลก เขาไม่อยากให้เรื่องนี้ทำร้ายความสัมพันธ์ระหว่างเขากับศิษย์พี่“ไม่กล้ารับหรอก” จ้าวจิงจิงโบกมือเบาๆ “ฉันที่ทำอะไรไซโจไม่ได้จะไปมีปัญญาสอนยามาซากิซังได้ยังไง เอาล่ะ พวกเรามาเริ่มเล่นกันเถอะ”ฉินเฉารู้สึกไม่พอใจ ไม่รอให้เขาได้พูดอะไร ที่ด้านข้างก็มีเสียงที่ไม่น่าฟังดังออกมา“โอ้ ได้ยินเรื่องสนุกเข้าแล้วสิ จะรังเกียจมั้ยถ้าจะนับพวกเราเข้าไปด้วย?”ทันใดนั้นก็มีคนก้าวออกมาจริงซะด้วย เป็นโอคาว่า ทาการะ และยามาโนะ รัน สองผีน่าชังนั่นทางด้านโอคาว่า เขาได้พาบอดี้การ์ดมาด้วยเป็นปกติ“โทษที สหายโอคาว่า วันนี้เราจะเล่นเกมใช้สมองกัน กับสิ่งมีชีวิตระดับนาย เราไม่ต้องการ”จากคำพูดที่ถากถางของฉินเฉา ทำให้ใบหน้าของโอคาว่าผุดเส้นเลือดขึ้น“ยามาซากิซัง ได้โปรดอย่าพูดคำที่ไร้การศึกษาอย่างนั้น” ยามาโนะ รันเข้ามาช่วยโอคาว่า แสยะยิ้มแล้วพูดว่า “เราและคุณหนูเคโกะเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน อยากจะเล่นด้วยกันมันคงไม่มากเกินไปหรอกนะแล้วก็ ถ้านายไม่พ