กับข้าอีกครั้ง!”จากนั้น เสียงนี้ก็หายไปอย่างสมบูรณ์“สหายคนนี้ เป็นคนที่แปลกจริงๆ” ฉินเฉายื่นมือออกมา จากนั้นกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ก็ลอยลงมาในมือเขา เขารู้สึกถึงพลังของกระบี่นี้เทียบกับก่อนหน้านี้ เขารู้สึกว่ามันแข็งแกร่งมากกว่าเก่าถึง 10 เท่าแทบจะใกล้เคียงพลังที่น่าสะพรึงของกระบี่ฟ้าเล่มนั้น“เจตนาดีของนาย ฉันคงต้องขอขอบคุณ แต่ไม่มีใครขัดขวางเส้นทางของฉันได้!” ฉินเฉากำมือ เก็บกระบี่เข้าไป จากนั้นก็มองไปที่ประตูสีทองตรงหน้า พร้อมกับพึมพำ “ฉันต้องไปหาวิญญาณของศิษย์พี่!”หลังจากพูดจบ ฉินเฉาก็เดินเข้าไปหาประตูนรกแต่ในตอนนี้เอง ที่หน้าประตูนรก พลันเปล่งแสงสีทองบาดตา ไม่รอให้ฉินเฉาได้เข้าไปใกล้ ก็ “ตูม” ปล่อยพลังแปลกๆ เข้าใส่ฉินเฉา“อะไรอีกล่ะเนี่ย?” ฉินเฉาโกรธขึ้นมา ไม่รู้ว่าประตูนรกนี่เป็นบ้าอะไรอีก ถึงได้อารมณ์ร้ายแบบนี้“น่าตายเอ๊ย ให้ฉันเข้าไป!” ฉินเฉาเปลี่ยนเป็นลมพายุสีแดง พุ่งเข้าไปที่ประตูนรกอีกครั้ง แต่เพียงแค่เข้าไปในระยะสองเมตรก็มีแรงผลักอย่างรุนแรง ทำให้ฉินเฉาไม่อาจเข้าไปได้ ต้องกลิ้งหลุนๆ ลอยไปอีกฝั่ง“มารดามันเถอะ นี่มันเรื่องอะไรกัน!” ฉินเฉาทั้งรำคาญทั้งไม่รู้ ทำได้เพียงโมโหเขากลอกตาไปมา ครั้งนี้ คงต้องหาคนช่วยซะแล้ว“โรซี่! ออกมาหน่อย!”เมื่อเสียงของฉินเฉาจบลง ก็เห็นชั้นเมฆเกิดอาการแปลกๆ ทันใดนั้นก็เปล่งแสงสีดำออกมาจากนั้น กระบี่สีดำเล่มโตก็ตกลงมาตรงหน้าฉินเฉา จากนั้น กระบี่สีดำก็ค่
