“อ้ากก!” ฉินเฉาจับจ้อง จากนั้นอ้าปากพ่นกระบี่ปทุมพิสุทธิ์ออกมา รวดเร็วราวกับสายฟ้า พุ่งเข้าใส่หัวของหลัวนี่“กระบี่!” เมื่อหลัวนี่เห็นกระบี่ปทุมพิสุทธิ์สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปเขาโบกมือ อากาศตรงหน้าสั่นสะเทือน เผยให้เห็นกระบี่สีเทาหินโผล่ออกมาจากแม่น˺าเหลือง ลอยขึ้นมาตรงหน้าเขาตูม! กระบี่ปทุมพิสุทธิ์สะบั้น ฟันกระบี่หินดำจนแตกออก แต่ร่างของหลัวนี่ก็ลอยขึ้นมาทันทีที่กระบี่หินระเบิดออกในมือของหลัวนี่ถือกระบี่สีแดงพร้อมกับฟันมาที่ร่างฉินเฉาแกร้ง! ประกายไฟสะท้อนออกมา ร่างของฉินเฉาสั่นสะท้าน แต่ไม่ได้รับบาดเจ็บอะไร“ร่างวัชระคงกระพัน!” ตาของหลัวนี่เปล่งแสงสีทองออกมาขณะที่ปากพึมพำ “เป็นร่างคงกระพันจริงๆ! แต่ไม่รู้ว่าจะต้านกระบี่ฟ้าของข้าได้หรือเปล่า!”หลังจากพูดจบ เขาก็เรียกกระบี่สีทองออกมา พร้อมกับแทงเข้าใส่หน้าอกฉินเฉา“หลีกไปซะ ตาย!” ฉินเฉารู้สึกกังวล ไม่อาจช้าได้อีก ศิษย์พี่มีอันตรายรายล้อม ตอนนี้เขาต้องหยุดการต่อสู้กับหลัวนี่ให้เร็วที่สุดตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าวิญญาณของจ้าวจิงจิงไปอยู่ที่ไหนแล้วถ้าคนในนรกส่งวิญญาณของศิษย์พี่ไปเกิดใหม่ ตัวเองก็จบสิ้นแล้วดังนั้น ฉินเฉาจึงไม่ใส่ใจกระบี่ของหลัวนี่ที่แทงเข้ามา แต่ควบคุมพลังเข้าไปในกระบี่ของตัวเองให้มากที่สุด“แค่ก!” กระบี่นี้แทงเข้าไปในหน้าอกของฉินเฉา เพราะเพลิงหยางเทวะ ดังนั้น จึงไม่มีเลือดออกมา แต่ยังไงก็ตาม วิญญาณของฉินเฉาก็ได้รับบาดเจ็บอย่างหนักแต่