ัน!”หลังจากพูดจบ นักเรียนพวกนี้ก็วิ่งไปที่ชั้นวางอาวุธ พร้อมกับดึงดาบออกมาคนละเล่มดาบพวกนี้คมอย่างมาก แต่ฉินเฉายังคงไม่ใส่ใจ“จะฆ่าฉัน? ด้วยขยะอย่างพวกแกน่ะเหรอ?”ฉินเฉาที่เผชิญหน้ากับองครักษ์ของจักรพรรดิมาแล้วยังไม่กลัวแล้วนักเรียนธรรมดาพวกนี้ มีอะไรให้เขากลัวกันในตอนที่อยู่ในโรงเรียนกวงหยวน ตัวเขาฉินเฉายังไม่อยู่ในขั้นสร้างรากฐานเลยด้วยซ˺า ยังจัดการกลุ่มสำนักยุทธ์ไปกลุ่มหนึ่งแล้วเลยอย่าว่าแต่ตอนนี้!กลุ่มนักเรียนสำนักยุทธ์ที่เหลืออยู่สิบกว่าคน พากันเดินถือดาบเข้ามาหาฉินเฉา สีหน้าของพวกเขาทำให้ฉินเฉานึกไปถึงหนังต้องห้ามของญี่ปุ่นเรื่องหนึ่งที่มีปีศาจญี่ปุ่นที่ชื่อว่าปีศาจกระหายเลือดปีศาจพวกนี้รังแกคนอ่อนแอ หวาดกลัวคนแข็งแกร่ง โลภในทุกสิ่งไม่มีอะไรที่เปลี่ยนแปลงพวกมันได้“ยามาซากิ ระวัง!”เมื่อเห็นกลุ่มนักเรียนพวกนั้นถืออาวุธสังหาร จ้าวจิงจิงจึงรีบตะโกนเตือนฉินเฉา“เราหนีกันก่อน!”ถ้ามีคนถืออาวุธแค่คนสองคน จ้าวจิงจิงไม่มีทางกลัว กลับกัน เธอกลับจัดการพวกเขาได้อย่างสบายแต่ตอนนี้ไม่ใช่หนึ่งคน แต่เป็นหนึ่งกลุ่ม!“หนี?” ฉินเฉาเลิกคิ้ว “ด้วยขยะพวกนี้น่ะนะ ทำไมต้องหนีด้วย?”ฉินเฉาพูดกับสาวสวยข้างหลัง“ศิษย์พี่ คุณพาศิษย์พี่คนอื่นๆ ถอยไปก่อน ที่นี่ผมรับมือเอง”“ไม่ได้! ฉันปล่อยให้นายเสี่ยงแบบนั้นไม่ได้!” จ้าวจิงจิงส่ายหัวพร้อมกับก้าวขึ้นมา ยืนเคียงข้างฉินเฉา “ถ้าจะตาย ก็ตายด้วยกัน! พ่อพ่อพาทุกคนออกไป