ดิเมื่อไหร่ ฉันจะสั่งสอนเจ้าโง่ที่ใช้การไม่ได้นี้ให้หมด!”คาวะ ยาสุชิไม่ได้คิดว่าคำที่เขาพูดจะดูอวดดีเกินไป เขาพูดออกมาด้วยความโมโห จากนั้นหันหน้าเดินออกไปที่แม่น˺าใต้ดินแต่เพียงแค่วิ่งไปได้สองก้าว เขาก็พลันหยุดลง จากนั้นก็หันมามองเกะนินข้างหลังอย่างประหลาดใจ“ไม่ใช่แล้ว แกเป็นใคร ฉันไม่เคยได้ยินเสียงแกมาก่อน?”“ฉันเป็นคนที่จะมาจัดการแกยังไงล่ะ” เกะนินคนนั้นพูด พร้อมกับหยิบมีดนินจาออกมา ชี้ใส่คาวะ ยาสุชิ“ฮ่าๆ ๆ! ดูเหมือนว่าแกจะเป็นกบฏจากตระกูลจักรพรรดิสินะ!”เมื่อคาวะ ยาสุชิเห็นฉินเฉาหยิบมีดออกมา ก็หัวเราะออกมาอย่างอดไม่อยู่ “วิธีการของแก ใช้กับฉันไม่ได้ผลหรอก”หลังจากพูดจบ คาวะ ยาสุชิก็โบกมือ มีดนินจาสายหนึ่งพลันลอยออกไป ลอยค้างอยู่กลางอากาศเมื่อเห็นอย่างนี้ ในใจฉินเฉาก็รู้สึกมีความสุขอย่างมากสุดยอด นินจาผีคนนี้ก็ใช้พลังจิตได้ด้วย!“ฮ่าๆ ๆ ไม่เคยเห็นหรือไง นินจาผีอย่างพวกเรา มันคนละระดับกับพวกชั้นต˹าอย่างเกะนินอย่างพวกแก!”หลังจากพูดจบ คาวะ ยาสุชิก็ขยับไปด้านข้าง มือจับเข้าที่ร่างของฉินเฉา ขณะที่มืออีกข้างก็ดึงดาบที่สะพายอยู่ข้างหลังออกมา แทงใส่ท้องของฉินเฉาในความคิดของเขา ร่างของฉินเฉาจะต้องถูกพลังจิตของเขาหยุดไว้ จากนั้นร่างของเขาก็จะต้องถูกตัดเป็นสองส่วน ไม่มีอะไรให้น่าแปลกใจแต่ขณะที่เขาฟันดาบเข้าไป อย่างรวดเร็ว เขาก็เห็นเกะนินคนนั้นยังเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ จากนั้นก็ยกขาขึ้น เตะมาที
