นินจาคนนั้นรู้สึกเซ่อไปเล็กน้อยต่อให้เป็นอ้าวกานจื่อหนานของตระกูลอ้าวกานมา ก็เป็นไปไม่ได้ที่จะจับดาบของเกะนินไว้ได้ด้วยนิ้วเพียงสองนิ้วเป็นแน่!“แก แกเป็นใครกันแน่?” นินจาคนนั้นจ้องฉินเฉาด้วยดวงตาเล็กหยี มองฉินเฉาที่มีร่างสูงกว่าเขาไปหลายช่วงศีรษะ“คนที่จะฆ่าแกไงล่ะ” จากนั้นฉินเฉาก็ส่งยิ้มให้เขาก่อนที่จะจัดการจากนั้นก็ปล่อยดาบ พร้อมกับทำท่ากำมือเบาๆกร็อบ! กระดูกคอของนินจาหัก ส่งเสียงดังออกมาอย่างชัดเจนแม้แต่จะร้องยังไม่มีเวลา ร่างของเขาตกลงกับพื้น ตายอย่างไม่เต็มใจ“เสี่ยวไป๋ ดูแลเธอให้ฉันด้วย เดี๋ยวฉันกลับมา”ฉินเฉาส่งเคโกะออกไป ขณะที่อากาศเกิดการบิดเบี้ยวขึ้นมาทันทีจากนั้นร่างของหญิงสาวในชุดสีดำก็ปรากฏออกมาจากช่องว่างกลางอากาศ รับเอาเคโกะไปอุ้มไว้ในอ้อมแขนหลังจากฉินเฉาส่งเคโกะให้กับเสี่ยวไป๋แล้ว เขาก็รีบเปลี่ยนไปใส่เสื้อโค้ตสีดำที่เก็บไว้ในแหวน จากนั้นก็เปลี่ยนร่าง พร้อมกับย่อตัวลงร่างทั้งร่างส่งเสียงตูมออกมา กระโจนขึ้นในอากาศยามค˹าคืนหลังจากมาที่ญี่ปุ่น ฉินเฉาไม่อยากจะเปิดเผยตัวตนของเขา เขาจึงไม่ใช้กระบี่การกระโดดของเขา ครั้งเดียวก็กระโดดได้ไกล 500 เมตร จากนั้นก็ตกลงบนดาดฟ้าของตึกสูงนี่คือตึกเรียนของโรงเรียนมิโดริ เมื่อยืนอยู่ที่นี่ ทำให้เขาสามารถเห็นพื้นที่รอบๆ 1 กม. ได้อย่างชัดเจนที่สุดฉินเฉายืนอยู่ที่นั่น พร้อมกับมองหาร่องรอยของศิษย์พี่ไปด้วย“ตาย! ราชามังกรแยกสวรรค์!”จ้าวจิงจิงเป
