ิท“จะหนีไปไหน!” จูนินคนนั้นมอง แล้วรีบพานินจาอีกหลายคนไล่ตาม“เคโกะ วิ่ง!” ฉินเฉาไม่ลังเล เขาต้องแข่งกับเวลา ดังนั้น เขาจึงอุ้มเคโกะ พุ่งไปอีกทางอย่างรวดเร็ว“อ๊า! ยามาซากิซัง เราทิ้งพี่สาวจ้าวไม่ได้นะ!” เคโกะที่ถูกผู้ชายอุ้มในอ้อมแขน แม้จะหน้าแดง แต่ก็ยังไม่ลืมความปลอดภัยของจ้าวจิงจิง“วางใจเถอะ อย่างแรกฉันต้องจัดการเธอก่อน จากนั้นฉันถึงจะไปช่วยศิษย์พี่ได้”ฉินเฉาส่งรอยยิ้มอบอุ่นให้เคโกะ ทำให้หัวใจของเคโการู้สึกปั่นป่วนจัดการเธอ? ทำไมพอฟังคำนี้แล้ว เหมือนจะไม่ถูกต้องยังไงไม่รู้?
