เธอเข้าใจเหตุผลดี ดังนั้นเธอจึงใช้แก้วกระดาษที่สั่งมาเป็นพิเศษ ไม่ขาดง่ายแม้จะถืออยู่“ดี งั้นก็ลองดู!” ยามาโนะ รันพูดขึ้น พร้อมกับโทรหาเพื่อนที่อยู่ไกลที่สุด“สวัสดี นั่นคาวาคามิ จุนใช่มั้ย? นี่ฉัน ยามาโนะ รันนะ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ตึกเรียนที่ 3 ห่างจากตึกของนาย 1 กิโล นายคิดว่า 5 นาทีฉันจะไปถึงนายมั้ย?”“ฮ่าๆ ๆ ยามาโนะ นายล้อเล่นหรือไง” เสียงหัวเราะในโทรศัพท์ดังออกมา “5 นาที อย่าว่าแต่ 5 นาทีเลย ต่อให้เป็น 15 นาทีก็มาไม่ถึงหรอก!”“แต่เรามีคาเฟ่แห่งหนึ่ง เขาบอกว่าภายใน 5 นาทีก็ไปส่งถึงขอบโรงเรียนได้!”“งั้นก็ให้มันลอง ไม่รู้ว่าเป็นตัวโง่งมตัวไหน ฮ่าๆ ๆ! บอกมัน ฉันต้องการดื่มกาแฟ ฉันอยู่ในห้องแสดงนิทรรศการชั้น 3 ของอาคาร 7!”“ได้ยินแล้วใช่มั้ย?” ยามาโนะ รันวางสาย “เพื่อนของฉันบอกว่าเขา….”ไม่ต้องรอให้ยามาโนะพูดจบ ทุกคนไม่ใช่คนโง่เห็นเพียงยามาซากิ คาโต้ พุ่งออกจากเก้าอี้ราวกับประกายแสงพร้อมกับรับกาแฟ 4 แก้วที่อยู่บนโต๊ะ ใส่เข้าไปในกระเป๋าจากนั้น รองเท้าสเกตของเขาก็พุ่งออกไป พร้อมกับสะเก็ดไฟ ร่างของฉินเฉาหายไปจากสายตาของทุกคนราวกับสายฟ้าฟาด“สวรรค์ ยามาซากิซังเร็วมาก เขามาจากครอบครัวนักวิ่งหรือไง!”เพื่อนของเคโการ้องออกมาด้วยความตกใจครอบครัวนักวิ่ง พวกเขาคือคนที่ไล่ตามขีดจำกัดความเร็ว ไม่กี่ปีมานี้ พวกเขามีการใช้โรลเลอร์สเกตกันอย่างแพร่หลายในตอนนี้เอง วอของเคโกะก็ได้ยินเสียงของฉินเฉาดังออกมา“ถ้าม
