น พร้อมกับผลักอกโอคาว่า ทาการะ“หือ เหล่านายแบบพวกนั้นของแกคงเอาไว้ใช้ระเบิดตูดแกสินะศิษย์พี่ของฉันไม่สนใจหรอก”“แก!” โอคาว่าเห็นฉินเฉาก็กัดฟันด้วยความเกลียดชัง แต่เขาไม่กล้าโต้ตอบฉินเฉา ครั้งก่อน ตัวเองยังถูกเหวี่ยงออกไปอย่างกับหมูกับหมา ครั้งนี้ก็คงไม่ต่างกันน่าเสียดายที่ครอบครัวของเขาตอนนี้กำลังยุ่งกับเรื่องปฏิบัติการทางทหารกับกลุ่มสมาชิกสภาของสหรัฐ จึงไม่เหลือคนที่เป็นกังฟูไว้จัดการเรื่องเล็กๆ น้อยๆ นี้ ไม่อย่างงั้นการที่เขาต้องการจะฆ่าเจ้าสารเลวนี่ มันคงเป็นเรื่องง่ายราวกับบี้มดห้าว ห้าวเข้าไป ฉันอยากจะรู้นักว่าแกจะห้าวได้ถึงเมื่อไหร่!“ฮึ่ม ตามที่ฉันพูด ยังไงที่นี่ก็เป็นของฉัน โอคาว่า ทาการะ คาเฟ่ใกล้จะเจ๊งของแกนี้ ทำอะไรไม่ได้หรอก!”“ดี งั้นเรามาพนันกันมั้ยล่ะ” ฉินเฉากอดอก ฉีกยิ้ม “ไม่ทราบว่าสหายวัชพืชจะกล้าหรือไม่”“ผายลม ใครเป็นวัชพืชกัน!” โอคาว่ากระทืบเท้าอย่างไม่พอใจ“มารดามันเถอะ จะพนันอะไรก็รีบพูดมา!”“ถ้าคาเฟ่ของเคโกะมีรายได้เหนือกว่าแก แกกล้าคุกเข่าขอโทษเคโกะต่อหน้าทุกคนหรือเปล่า”“ฮึ่ม นี่ไม่มีปัญหา!” ในใจโอคาว่าหัวเราะดังลั่น ร้านของแกนี่นะจะชนะฉัน? ฝันเอายังง่ายกว่าซะอีก!“แล้วถ้าแกทำไม่ได้ล่ะ?”“ฉันจะคุกเข่าขอโทษแก”“ยามาซากิซัง!” เคโกะตกใจ ในใจคิดว่า ทำไมยามาซากิซังถึงพนันอย่างนั้นล่ะ!“ดี พูดแล้วทำตามด้วยล่ะ!” ในใจโอคาว่าราวกับกินน˺าผึ้งลงไปตบมือแล้วพูด“ฉันจะเป็นพยานให้เอง