กึ่งจริงกึ่งเล่น“ยามาซากิซัง นี่ไม่ยุติธรรมเลย…” สาวน้อยก้มหน้าลง ท่าทางเสียใจ“อืม ฉันต้องขอโทษด้วย” ฉินเฉาพบว่าตัวเองออกจะล้อเล่นแรงเกินไป จึงพูดขึ้นมาว่า “นี่เป็นเรื่องของสำนักยุทธ์ ไม่เกี่ยวอะไรกับเคโกะ ฉันก็คิดแบบเดียวกับศิษย์พี่ คิดว่าเคโกะไม่น่าจะมีสายเลือดเดียวกันกับเจ้านั่น”“จริงๆ แล้วพี่ชายเป็นคนดี…” เคโกะพูดอย่างดื้อดึง“เอาล่ะ คนดีก็คนดี”ฉินเฉายักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ อ้าวกานอิกูจิเป็นคนดี? นี่เป็นเรื่องตลกที่สุดที่เขาได้ฟังมาทั้งชีวิต ถ้าอ้าวกานอิกูจิเป็นคนดี ถ้างั้นฟางหัวคงเป็นเด็กน้อยน่ารักแล้วล่ะในตอนนั้น ฉินเฉาเพิ่งเป็นผู้ฝึกตน ก็สามารถฆ่าฟางหัวได้แล้วตอนนี้ เขามีนับหมื่นวิธีที่จะทำให้อ้าวกานอิกูจิตายอย่างเช่นเสี่ยวไป๋ ตัวเธอเองก็มีความสามารถที่ฆ่าเขาได้นับพันครั้งยังไงก็ตาม วิธีนี้ ฉินเฉาก็รังเกียจเกินไป ที่จะใช้ฆ่าคนธรรมดาเมื่อเขาต้องการประลอง ฉินเฉาก็จะเล่นเป็นเพื่อนเขา ลงไปประลองเป็นเพื่อนเขาจนต้องกระอักเลือดออกมาเพื่อตำหนักยุทธ์คำนี้ ฉินเฉาจะต้องปกป้องไว้ให้ได้ เพื่อจอมยุทธ์หลิวเพื่อที่จะส่งเคโกะกลับบ้าน ต้องใช้รถไฟใต้ดิน เมื่อต้องใช้รถไฟใต้ดิน ทำให้ฉินเฉานึกไปถึงเรื่องบ้าๆ เรื่องหนึ่งเป็นเรื่องที่เห็นในเอวี ยามเมื่อคนโรคจิตใช้รถไฟใต้ดินของญี่ปุ่นครั้งก่อนเขาได้เจอครั้งหนึ่ง ไม่รู้ว่าวันนี้จะได้เจอหรือเปล่าในขณะที่ฉินเฉากำลังจินตนาการอยู่นั้น เคโกะที่อยู่ด้านข้างก
