เข้ามาข้างในอีกนิด!”“อาจารย์ ผมเป็นแค่คนใหม่นะ คุณจะขอเยอะไปแล้ว!”“คนใหม่ไม่ใหม่ไม่สน ในเมื่อฉัน จ้าวชิงซานเป็นคนฝึก ทุกคนต้องเท่าเทียม!”“อ๊า!”ยังไม่ทันจะถึงโรงฝึก ก็ได้ยินเสียงทะเลาะกันของทั้งสองคนแล้วเคโกะพลันรู้สึกกลัว พลางคิดว่า ยามาซากิซังคงฝึกลำบากน่าดู ไม่รู้ว่าต้องเจออะไรบ้างกับการฝึกของ จ้าวชิงวานซัง“เดี๋ยวก็ชินเองน่า พวกเขาเป็นแบบนี้ประจำ การฝึกก็ลำบากอย่างนี้แหละ”จ้าวจิงจิงยักไหล่ พร้อมกับเปิดประตูเข้าไปแต่ใครจะรู้ หลังจากเปิดประตู สองสาวพากันเซ่อเห็นเพียงในโรงฝึก ปู่หลานคู่นี้ นั่งยองๆ อยู่หน้าหม้อไฟหม้อกำลังเดือนปุดๆ ข้าง มีเนื้อแกะมากมาย“เร็วเข้า รีบคีบเนื้อใส่เร็ว ไฟแรงพอแล้ว!”“แต่มันเต็มแล้วนะ!” ฉินเฉาบ่น แต่ตะเกียบในมือยังคงคีบเนื้อกองโตลงหม้อน˺าที่กำลังเดือด พลันสงบลง“ดี ฝึกได้ดี ฝึกได้ดีจริงๆ!” จ้าวชิงซานตบไหล่ฉินเฉาอย่างพอใจ“เจ้าหนู ฉันชอบแกจริงๆ!”“ขอบคุณอาจารย์!”ฉินเฉาพลิกเนื้อด้วยตะเกียบ ขณะที่พูดพร้อมรอยยิ้ม“ยามาซากิ! พ่อ!”เมื่อได้กลิ่นของเนื้อ น˺าลายของทั้งสองก็แทบหยด ขณะที่เตรียมคีบขึ้นมานั้นเอง ที่ทางเข้า พลันมีภรรยาขี้อิจฉาปรากฏตัวขึ้นปู่หลานที่นั่งยองๆ พลันนั่งลงทันทีเนื้อที่อยู่ในตะเกียบของฉินเฉาพลันตกลง“ทั้งสองคนกำลังทำอะไรกัน!” จ้าวจิงจิงเดินเข้ามา พร้อมกับเตะเข้าที่หม้อ“โอ้ หม้อไฟของฉัน….”จ้าวชิงซานพูดออกมาอย่างเศร้าใจ“รู้จักแต่กิน ไม่รู้จักฝึก?” จ้า