“ชักช้าอยู่ได้ ยังไม่รีบเอาออกมาอีก!” จ้าวจิงจิงจ้องฉินเฉา “เอาของที่อยู่ในกระเป๋าออกมา!”“ศิษย์พี่อย่าเพิ่งเร่งสิ ของในกระเป๋ามันเยอะ ให้ผมหาก่อน!”ฉินเฉารีบตอบ“เสียเวลาจริงๆ!” จ้าวจิงจิงต้องเป็นสิงโตสาวอย่างแน่นอน ปัดมือฉินเฉาออก พร้อมกับยื่นมือเล็กๆ ของเธอออกมา “ฉันช่วยนายเอง!”“ศิษย์พี่! ไม่ต้อง!” ฉินเฉากลัว รีบพูดออกมา“ตะโกนหาอะไร ไม่มีมารยาทจริงๆ!”จ้าวจิงจิงมองบน จากนั้นมือเล็กๆ ของเธอก็คว้าหมับเข้าที่กระเป๋าทั้งสองข้างของฉินเฉาสิ่งแรกที่จับได้ มันดูแข็งๆ แต่ก็หยุ่นๆ นั่นคือฉินเฉาน้อยที่โด่เด่เหมือนกับสะพานข้ามแม่น˺าหยาลู่นั่นเองร่างของฉินเฉาที่ถูกจับ พลันรู้สึกถึงบางสิ่ง เชี่ย มือของสาวสวยทรงพลังจริงๆแรงที่ศิษย์พี่ใช้ยอดเยี่ยม โชคดีที่บิดาฝึกพระสูตรหัวใจเพชร ทำให้ท่อนล่างแข็งแรงไปด้วย แม้จะใช้แรงเยอะ ก็ไม่ถึงกับแย่…ถ้าเป็นคนอื่น ปานนี้คงแหลกคามือไปแล้ว…จ้าวจิงจิงอยากจะจับดูอีกครั้ง ฉินเฉาอยากจะหยุด แต่ไม่เร็วพอแต่ครั้งที่สองจ้าวจิงจิงไม่ได้ออกแรงมาก จากนั้นก็เธอปล่อยมือเพราะเห็นว่าในมือฉินเฉามีมือถืออยู่เครื่องหนึ่ง“ศิษย์พี่ นั่นไม่ใช่มือถือ” ฉินเฉาชี้ไปที่ไอโฟนสีดำแล้วพูด“ไม่ใช่เหรอ!” จ้าวจิงจิงจับดูอีกครั้ง จากนั้นส่ายหัว “เหมือนจะไม่ใช่นะ นายมีมือถือสองเครื่องใช่มั้ย?”“มีที่ไหนกันเล่า!”ฉินเฉาท่องพระสูตรหัวใจเพชรอย่างต่อเนื่อง เพื่อทำให้ฉินเฉาน้อยสงบลง“ถ้าไม่เชื่อ ศิษย์พี่จับ
