นพูด” อ้าวกาน อิกูจิยิ้ม “ฉันพูดแค่ว่า หลังจากนี้1 เดือน เราจะมาสู้กันอย่างยุติธรรม แต่ฉันไม่รู้ว่านายจะหลีกเลี่ยงภาษีฮี่ฮี่ แต่เมื่อทุกคนเป็นเพื่อนกัน ฉันสามารถช่วยนายได้นะ”“นาย นายจะช่วยเรา?” หลิวต้าไห่ เหมือนเห็นแสงสว่างท่ามกลางความมืด จึงถามอย่างมีความหวัง“ศิษย์พี่ ไม่ต้องไปฟังเขา!” จ้าวจิงจิงรู้ว่าอ้าวกาน อิกูจิจะไม่มีเรื่องดีๆ แน่นอน จึงรีบเตือน แต่ว่าช่างน่าสงสารที่เธอเตือนช้าไป หลิวต้าไห่ถามออกไปแล้ว“ฮี่ฮี่ นี่ง่ายมาก” อ้าวกาน อิกูจิโบกมือ นายอำเภอที่ท่าทางหยิ่งยโส ก็ได้ถอยออกไป ทำให้เหล่าตำรวจพากันถอยออกไปด้วย“นายเห็นนี่มั้ย จริงๆ แล้วฉันชื่นชมนายน้อยหลิวมากนะ แต่ว่าน่าสงสารที่ฉันและนายน้อยหลิว เราไม่ได้สนิทกัน ดังนั้น ถึงอยากจะช่วยแต่ก็ช่วยไม่ได้ ยังไงก็ตาม ถ้าจิงจิงจังแต่งงานกับฉัน ฉันและนายน้อยหลิวก็จะเกี่ยวข้องกัน ดังนั้น เป็นธรรมดาที่ฉันจะช่วยนายน้อยหลิว จริงมั้ย”“ฝันไปเถอะ! ไอ้บัดซบ!” ฟางเสียวหู่พลันตะโกนออกมา“อยากจะแต่งงานกับศิษย์พี่หญิงของเรา ทำไมแกไม่ฉี่รดรูปภาพแกเองล่ะ!”“ฟางเสียวหู่ หุบปากให้ฉัน!”ไม่ต้องรอให้อ้าวกาน อิกูจิระเบิดออกมา หลิวต้าไห่ก็ลงมือแล้ว เขาเตะฟางเสียวหู่จนกองกับพื้น “หัวหน้าจะคุยกัน แกมีสิทธิ์พูดด้วยเหรออยู่นิ่งๆ ตรงนี้ไปซะ!”ในใจของหลิวต้าไห่เกลียดชังฟางเสียวหู่อย่างมาก นายน้อยอ้าวกานอุตส่าห์มีทางช่วย แกยังสร้างเรื่องอีก! ไอ้เวรเอ๊ยแล้วก็ตำหนัก
