ูดออกไป ไม่อย่างนั้น เขากลัวว่าเคโกะจะบ้าขึ้นมาอีกสาวน้อยที่ใสซื่อบริสุทธิ์อย่างนี้ ทำให้ฉินเฉาเกิดอยากจะปกป้องขึ้นมา“เธอจะทำยังไง?” ยังไงก็ตาม กับความคิดของสาวน้อย ฉินเฉารู้สึกสนใจมาก เขาอยากจะรู้ว่าเคโกะจะตัดสินใจยังไง“ฉันอยากจะเปลี่ยนยามาซากิซังสักหน่อย!” เคโกะกำหมัดอย่างมั่นใจ แล้วพูดกับฉินเฉาว่า “ดังนั้น ยามาซากิซัง ได้โปรดอยู่กับฉันด้วย!”ฉินเฉาไม่รู้จะหัวเราะหรือร้องไห้ดี ในใจพูดว่า เอาล่ะ อย่างแรกฉันคงต้องไปส่งเธอก่อน“ไปเถอะ ฉันจะไปส่งเธอกลับห้องเรียนเป็นอันดับแรก”ฉินเฉาเลี่ยง“ไม่ ยามาซากิซังต้องรับปากฉัน!” เคโกะมั่นใจอย่างมาก ยืนนิ่งฉินเฉาเหงื่อไหล สาวน้อยนางนี้ทำไมถึงดื้อนักนะ“เอาล่ะ เอาล่ะ ฉันสัญญา ฉันจะพยายาม”คนดี คนดีกับผีน่ะสิ….ฉินเฉาพูดในใจว่า มือทั้งสองข้างของตัวเอง ไม่รู้ว่าอาบเลือดมามากเท่าไหร่ จะเป็นคนดีได้จริงๆเหรอ? คงได้แต่รอชาติหน้าล่ะมั้ง“เยี่ยม!” สาวน้อยพลันร่าเริงขึ้นมา “ฉันรู้ว่ายามาซากิซังไม่ใช่คนเลว ต้องสำเร็จอย่างแน่นอน! ไปกันเถอะยามาซากิซัง เรารีบข้ามสะพานกันเถอะ ฉันกำลังจะเข้าเรียนสายแล้ว”“อืม?” ฉินเฉาอยากยิ้มมาก เธอต้องสายแน่นอน ถ้าเธอยังคงยืนขวางทางฉันอย่างนี้ ไม่รู้จริงๆ ว่าเธออยากจะเปลี่ยนฉันจริงๆ หรือแค่ยืนกรานกันแน่ยังไงก็ตาม นี่ก็ไม่ใช่ปัญหา เพราะยังไงทั้งสองคนก็ยากจะเจอกันอยู่แล้ว สัญญาไว้ก่อนไม่เสียหาย“จะเดินอ้อมทำไม ข้ามสะพานนั่นง่ายกว่า” ฉิน
