ป่ยเทียนเป็นประกายขึ้นมาทันที “เธอไม่เหมาะกับตำแหน่งนี้ ต้องฉัน อันชิงเป่ยเทียนสิที่เหมาะ!”“ใช่แล้ว ใช่ อันชิงเป่ยเทียน เหมาะกับตำแหน่งนี้ที่สุด!”“ไม่รู้ว่าท่านผู้นำคิดอะไรอยู่ ถึงได้ตั้งอันชิงไป่อิงเป็นผู้รักษาการผู้นำตระกูล!”“งี่เง่า งี่เง่า!”ผู้อาวุโสแทบทั้งหมดเป็นคนของอันชิงเป่ยหมิง เมื่อลูกชายของเขาพูด คนพวกนี้ก็รีบประจบผู้อาวุโสใหญ่ พูดสนับสนุนขึ้นมาเมื่อเห็นลูกพี่ลูกน้องของเธอพูด อันชิงเป่ยเสวี่ยก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว“เป็นอะไร เสวี่ย เธอคิดว่าที่ฉันพูดไม่ถูกต้องอย่างนั้นเหรอ?”เมื่อเห็นน้องสาวแสดงสีหน้า อันชิงเป่ยเทียนก็จ้องกลับอย่างมีความหมาย แล้วถามขึ้นน้องสาวของเขาคนนี้ ดูดีมาก ยิ่งกว่านั้น ยังเป็นสเปกที่เขาชอบอีกต่างหาก! แฮ่ม เมื่อไหร่ที่ฉันได้เป็นผู้นำตระกูล ฉันจะต้องลิ้มรสของเธอให้ได้!ยิ่งกว่านั้น เธอยังไม่มีพ่อที่มีอิทธิพลเหมือนกับเขาเมื่อคิดอย่างนี้ สายตาที่อันชิงเป่ยเทียนมอง ก็ยิ่งเต็มไปด้วยตัณหาอันชิงเป่ยเสวี่ยเป็นธรรมดาที่จะเห็นสายตาของเขา เธอระงับความโกรธ และตอบไปเบาๆ ว่า“ที่พี่ใหญ่คิด ฉันคิดว่ารักษาการผู้นำยังไม่มา เราคุยกันลับหลังคนอื่นอย่างนี้ มันไม่ค่อยดี”“ฮึ่ม!” อันชิงเป่ยเทียนเบ้ปาก “แล้วยังไง ที่ฉันอันชิงเป่ยเทียนพูดถึงเธอ ก็ถือว่าเป็นเกียรติสำหรับเธอแล้ว อันชิงไป่อิง”“ใช่ ยัยเด็กนั่นควรจะขอบคุณจริงๆ นั่นแหละ”เมื่อเสียงของอันชิงเป่ยเทียนสิ้นสุด ด้านนอก ก็ปร
