ั้งแต่เริ่ม เธอก็ฝึกฝนเพื่อฆ่าคนมาตลอดเธอเคยเป็นผู้ชาย ซึ่งแน่นอนว่าเป็นอีกร่างของเธออาจารย์ของเธอบอกว่า เธอไม่ควรเป็นผู้ชายเมื่อเธอเป็นผู้ชาย นั่นจะเป็นเวลาตายของเธอเมื่ออาจารย์ของเธอตาย เสี่ยวไป๋ก็กลายเป็นโดดเดี่ยวอย่างแท้จริงคอยสังหารคนอย่างต่อเนื่อง หาคน จากนั้นก็ฆ่าคนอาจารย์บอกว่าเธอเกิดมาเพื่อเป็นนักฆ่า ไม่ใช่เพราะว่าเธอมีวิชาเปลี่ยนร่างที่แปลกประหลาด แต่เป็นเพราะเธอเป็นคนไร้หัวใจเสี่ยวไป๋ไม่สนใจผู้ชาย ไม่สนใจผู้หญิง แม้กระทั่งไม่สนใจอาจารย์ของเธอแต่ไม่รู้ทำไม เมื่อถูกฉินเฉารักษา เธอก็รู้สึกแปลกไป ความรู้สึกที่เย็นชาข้างในของเธอ ทันใดนั้นก็สลายไปโดยเฉพาะ เมื่อฝ่ามือที่อุ่นร้อนของฉินเฉา ทาบเข้ากับหลังของเธออีกครั้งแต่คำพูดของฉินเฉา ก็เปลี่ยนจุดสนใจของเธอไปอย่างรวดเร็วในขณะที่เสี่ยวไป๋ยังมึนงงอยู่ ลมปราณที่รวมอยู่ในมือของฉินเฉาก็ค่อยๆ ส่งเข้ามา“อ๊า!” ความรู้สึกแปลกถูกส่งเข้ามาจากแผ่นหลังของเธอ ทันใดนั้นเสี่ยวไป๋ก็ครางออกมาความรู้สึกนี้ ราวกับมีแมลงนับหมื่นกำลังชอนไชเข้าไปในร่างของเธอคันมาก แถมยังรู้สึกอายมากอีกด้วย ทำให้เสี่ยวไป๋รู้สึกทนไม่ไหวนี่ ทันใดนั้น ในใจเสี่ยวไป๋ก็รู้สึกอายสวรรค์ เมื่อกี้ตัวเองส่งเสียงอะไรออกไป!นี่ต่อหน้าเจ้านายในอนาคต เธอถึงกับส่งเสียงแบบนี้ออกมา….น่าอายจะตายแล้ว…..ตัวเองเป็นถึงนักฆ่ามาหลายปี ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่ไม่อาจควบคุมอารมณ์ของตัวเองได้ ต้องจัดก
