บทที่ 46 การต่อสู้ การแปรผันวิญญาณยุทธ์
หลี่ลี่เริ่มมั่นใจในความสงสัยของตนมากขึ้นเรื่อย ๆ เขาถอยหลังอย่างรวดเร็ว พร้อมกับตอบโต้การโจมตีของสมุนมารกลายพันธุ์ไปสิบกว่ากระบวนท่า แต่ดูเหมือนอีกฝ่ายจะคาดการณ์การเคลื่อนไหวของเขาไว้ล่วงหน้าแล้ว แถมยังใช้วิธีรับมือที่ตรงจุดอีกด้วย
หากไม่ใช่เพราะตอนนี้หลี่ลี่บรรลุการแปรผันวิญญาณยุทธ์ระดับแปดจนควบคุมร่างกายได้อย่างชำนาญล่ะก็ คงโดนกรงเล็บของสมุนมารกลายพันธุ์ตัวนี้ทำร้ายไปนานแล้ว
หลี่ลี่หายใจเข้าลึก ๆ พยายามสงบสติอารมณ์ ก่อนจะวิเคราะห์จุดแข็งของสมุนมารกลายพันธุ์ตัวนี้เทียบกับตัวเองอย่างถี่ถ้วน
ไม่ว่าจะด้านพละกำลังร่างกายหรือกระบวนท่า สมุนมารกลายพันธุ์ตัวนี้ล้วนเหนือกว่าทั้งสิ้น กระบวนท่าของมันทั้งร้ายกาจและรวดเร็ว แต่ละท่าล้วนบีบบังคับให้เขาต้องตั้งรับอย่างยากลำบาก สิ่งเดียวที่เขายังเหนือกว่าอยู่บ้างก็เห็นจะเป็นเพียงความเร็วเท่านั้น
ข้อได้เปรียบด้านความเร็วนี้ หากใช้หลบหนีก็ถือว่าได้เปรียบมหาศาล หากใช้เปลี่ยนแปลงกระบวนท่าก็ย่อมเพียงพอแล้ว
เมื่อคิดได้ดังนั้น หลี่ลี่จึงส่งเสียงเย็นชาออกมา ก่อนจะใช้ปลายเท้าจิกพื้น หยุดการเคลื่อนไหวของร่างกายลงอย่างกะทันหัน แล้วสะบัดฝ่ามือทั้งสองข้างออกไป โจมตีสมุนมารกลายพันธุ์อย่างบ้าคลั่ง
กระบวนท่า ราวกับค้นหาบางสิ่งในพงหญ้า เงาร่างพุ่งวาบไปทั่ว คล้ายกับเงาสะท้อนบนท้องฟ้า…
ฝ่ามือเงาสะท้อนถูก หลี่ลี่ใช้จนถึงขีดสุด