นานเขาก็ไม่สามารถแม้แต่จะสัมผัสตำแหน่งของมันได้
ทว่าหลี่ลี่ไม่ได้กังวลแม้แต่น้อย การโจมตีทะเลวิญญาณเช่นนี้ เขาเองก็รอคอยอยู่เหมือนกัน
และเป็นอย่างที่คิด เพียงแค่เผลอเลอไปชั่วขณะ ปล่อยจิตใจให้ว่างเปล่า หลี่ลี่ก็รู้สึกราวกับมีสายลมอ่อน ๆ พัดผ่าน สมุนมารกลายพันธุ์ฉวยโอกาสนี้ พุ่งทะลุเข้าไปในทะเลวิญญาณของหลี่ลี่ทันที และในยามเดียวกัน มันก็ถูกวิหารราตรีดูดกลืนเข้าไป
หลี่ลี่ถอนหายใจออกมา หลังจากต่อสู้มากว่าหนึ่งชั่วยาม ท้องฟ้าก็เริ่มมืดลง หลี่ลี่ จึงรีบหาสถานที่ลับตาเพื่อเตรียมตัวฝึกฝน
หลังจากผ่านการต่อสู้มาทั้งวัน หลี่ลี่ยิ่งคุ้นเคยกับร่างกายของตัวเองมากขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลังจากต่อสู้กับสมุนมารกลายพันธุ์ ไม่ว่าจะเป็นความเร็วหรือพลังปราณ หลี่ลี่ก็สามารถดึงออกมาใช้ได้จนถึงขีดสุด เขายังรู้สึกได้ถึงแรงสั่นสะเทือนของกล้ามเนื้อทุกมัดอย่างชัดเจน
การแปรผันวิญญาณยุทธ์นั้นคือการเปลี่ยนแปลงของร่างกายทั้งหมดโดยรวม โดยไม่รู้ตัว หลี่ลี่ก็เข้าใจกล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกายเป็นอย่างดี จนสามารถใช้พลังออกมาได้อย่างเต็มที่ ตอนนี้ การแปรผันวิญญาณยุทธ์ของเขาบรรลุถึงระดับนี้แล้ว สิ่งที่ขาดก็มีเพียงการฝึกฝนและเร่งการเปลี่ยนแปลงของพลังปราณเท่านั้น
หลี่ลี่เริ่มฝึกฝนวิชารุ้งพิสุทธิ์ฝ่าสุริยัน ดึงพลังปราณเย็นยะเยือกออกมาทีละน้อย แล้วส่งผ่านไปยังเส้นชีพจรและกล้ามเนื้อทุกมัดในร่างกาย เพื่อฝึกฝนอย่างไม่หยุดยั้ง
ทุก