ำเดาไหล ก็ได้พูดคำนั้นออกมาแม้ว่าจ้าวจิงจิงจะยังเด็ก แต่ในใจก็รู้สึกเลื่อมใสแต่ว่าน่าสงสาร หลังจากที่เติบโต พร้อมกับการตายของท่านบรรพบุรุษ จอมยุทธ์หลิว ศิษย์พี่ของเธอก็ค่อยๆ เปลี่ยนไป พร้อมกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เขายิ่งนานยิ่งเปลี่ยนไป จิตวิญญาณในการฝึกยุทธ์ของเขาก็ลดน้อยถอยลง เอาแต่คิดว่าจะลดความบาดหมางกับสำนักยุทธ์ที่แท้จริงได้ยังไง จนแทบจะหมอบกราบเท้าพวกเขาเธอไม่อาจจำศิษย์พี่ใหญ่คนนั้นได้แล้วจริงๆ“ก็ได้ ศิษย์พี่หญิง ผมไปก่อนนะ” ฉินเฉาพยักหน้าให้จ้าวจิงจิง“ดี กลัวแต่ว่าพรุ่งนี้ เมื่อถึงเวลา แกจะไม่กล้ามา” หลิวต้าไห่พูดออกมา “ฝั่งตรงข้ามเป็นสำนักยุทธ์ที่แท้จริง เป็นสำนักที่แข็งแกร่งที่สุดของญี่ปุ่น ฉันไม่เชื่อว่าแกจะไม่กลัว”“ฮี่ฮี่ ฉันต่างกับใครบางคนแถวนี้” ฉินเฉาที่หันหลังอยู่พูดขึ้น “ย่าของฉันสอนว่า ผู้ฝึกยุทธ์จะต้องไม่ทรยศ หักหลัง เมื่อฉันเป็นคนของตำหนักยุทธ์ เป็นธรรมดาที่ฉันจะสู้จนถึงที่สุด ยิ่งกว่านั้น ฉันยังจ่ายเงินค่าสมัครไป 100,000 เยน กับคนที่โลภเงินของคนอื่น ยังมีหน้ามาขู่ฉันอีก?”“แก!” ในใจหลิวต้าไห่คิดว่า ช่างหาเรื่องให้ตัวเองจริงๆ รู้ว่าฝีปากตัวเองสู้เขาไม่ได้ ก็ยังไปหาเรื่อง แต่การกล่าวเสียดสีของทั้งสองคนไม่ได้เกิดการทะเลาะกันยังไงแกก็ไม่อาจก้าวร้าวเกินไป ปัจจุบันมีน้องสาวจิงจิงอยู่ เป็นธรรมดาที่ฉันจะไม่ลงมือกับแกฮึ่ม รอก่อนเถอะ สักวัน ฉันจะทำให้แกลิ้มรสชาติของศิษย์พ
