”ผู้อาวุโสที่หลิวต้าไห่พูด เป็นเจ้าสำนักคนปัจจุบันของตำหนักยุทธ์จ้าวชิงซานพ่อของหลิวต้าไห่อายุสั้น เพื่อไปอยู่เป็นเพื่อนกับจอมยุทธ์หลิวดังนั้น เป็นธรรมดาที่ฐานะของหลิวต้าไห่คนนี้จะสูงกว่าจ้าวชิงซานแต่ว่าน่าสงสารที่จ้าวชิงซานนั้นรู้สันดานของหลิวต้าไห่ดี ดังนั้นเมื่อเขาไม่อยู่ เขาจึงมอบอำนาจให้กับลูกสาวของเขาที่เขาจากไปนั้น เป็นเพราะตำหนักยุทธ์สาขาอื่นปิดตัวลง ทำให้เขาต้องไปจัดการเรื่องที่เหลือนี่คือตำหนักยุทธ์แห่งสุดท้ายถ้าเสียที่นี่ไปล่ะก็ ตำนานที่จอมยุทธ์หลิวสร้างไว้ ก็เป็นอันปิดตัวลง“ถ้าเป็นพ่อ ก็ต้องสนับสนุนการตัดสินใจของฉัน” จ้าวจิงจิงยืนยันรูปลักษณ์อันมั่นใจของเธอทำให้อ้าวกานโกรธ “พวกเราเป็นผู้ฝึกยุทธ์ฝึกทุกลมหายใจเข้าออก! ตอนนี้ เราถูกคนจากสำนักอื่นมาขี่คอ เราก็จะไม่หดหัว! เมื่อพวกมันต้องการปะทะ เราก็จะจัดการกับพวกมัน!”จ้าวจิงจิงสาวน้อยผู้ฝึกยุทธ์ พูดออกมาโดยไม่สนใจสิ่งใด ชูมือขึ้นพร้อมกับตะโกนออกมากลุ่มศิษย์พี่ศิษย์น้องในสำนัก ก็ตะโกนตามมา“ใช่ จัดการมัน!”“บากะ บากะ!” ฉินเฉาก็แสร้งเป็นตะโกนตามน˺า“โอ้! กิจการที่บรรพบุรุษทิ้งไว้ให้ จบสิ้นแล้ว!” หลิวต้าไห่เจ็บปวดใจ พูดไม่ออก“ศิษย์พี่ ท่านผู้ก่อตั้งพูดไว้ว่า” จ้าวจิงจิงกับหลิวต้าไห่ เมื่อเทียบกันแล้ว เธอดูเป็นผู้นำมากกว่า เธอประสานมือเข้าด้วยกันแล้วพูดว่า“เมื่อจิตวิญญาณแห่งการต่อสู้ของเจ้ายังคงอยู่ ต่อให้แพ้พ่ายไป ก็ยังสามารถฟันฝ
