หาเรื่องถึงประตู แต่เรากลับไม่ตอบโต้ จะให้คนอื่นคิดยังไง?”จ้าวจิงจิงส่ายหัวไปมา ศิษย์พี่ของตัวเอง ยากที่จะขุนจริงๆ“ฮึ่ม เรื่องนี้ ไว้ให้ผู้อาวุโสกลับมาแล้วค่อยพูดกันอีกครั้ง!”หลิวต้าไห่โบกมือ แล้วจากไปอย่างโมโหจ้าวจิงจิงถอนใจ จากนั้นหันกลับไป เดินไปหาฉินเฉา จากนั้นตบบ่าเขา“ดีมาก ยามาซากิ ที่นายทำเมื่อสักครู่ ศิษย์พี่ต้องขอบคุณนายแล้ว”“ศิษย์พี่วางใจ!” ฉินเฉาสัญญาอย่างหนักแน่น ตบหน้าอกตัวเองแล้วพูดว่า “ตราบเท่าที่ผม ยามาซากิอยู่ที่นี่ ไม่มีใคร กล้ารังแกศิษย์พี่แน่!”เมื่อได้ยินคำพูดของยามาซากิ จ้าวจิงจิงก็ยิ้มออกมา ถ้าไม่ใช่เพราะโทริจิโร่ประมาทล่ะก็ บางทีไหล่ของยามาซากิคงแหลกไปแล้วแต่เธอก็ยังรู้สึกอบอุ่นอยู่ดีเธอเกิดมาในครอบครัวผู้ฝึกยุทธ์ รอบๆ ก็มีแต่พวกแข็งทื่อราวกับท่อนไม้พ่อของเธอ จ้าวชิงซาน ก็บอกกับเธอว่าจิงจิง ลูกต้องฝึกอย่างหนัก เพื่อตำหนักยุทธ์ของพวกเรา!มีเพียงชายตรงหน้านี้เท่านั้น ที่ตบหน้าอกตัวเอง แล้วพูดว่าจะปกป้องเธอแม้ว่าเธอจะแข็งแกร่ง แต่ในใจก็เป็นผู้หญิง…ผู้หญิงที่หวังว่าจะมีอัศวินมาปรากฏตัว แล้วคอยปกป้องตัวเอง?แม้ว่า อัศวินตรงหน้านี้จะอ่อนแอก็ตาม….“ดี ศิษย์พี่ต้องฝากนายแล้ว นายต้องฝึกให้หนัก จำไว้” จ้าวจิงจิงไม่ได้ปฏิเสธเขา แต่พูดกับเขาว่า “พลังของนายจะต้องเหนือกว่าศิษย์พี่หลังจากนี้ศิษย์พี่จะไม่ฝึกยุทธ์อีกแล้ว ชีวิตที่เหลือคงต้องพึ่งการปกป้องของนายแล้ว”“ดี! ขอศิษย์พี่
