ยงแต่เขาต้องคงรูปลักษณ์ซื่อบื้อของเขาไว้ยังไงก็ตาม ชายคนนี้ยังคงเต็มไปด้วยความสุขพระเจ้า ไม่คิดเลยว่าตัวฉัน ฉินเฉาจะมีวันที่ต้องกลายเป็นแกะอ้วนด้วย“ไม่ทราบว่าต้องจ่ายค่าสมัครเท่าไหร่ครับ?” ฉินเฉาถามตาใส“เดือนละ 10,000 เยน” หลิวต้าไห่พูดตัวเลขนี้ออกมาโดยที่ตาไม่กะพริบ “ถ้าจะจ่ายเป็นระยะยาว เราจะคิดที่ปีละ 100,000 เยน”“ผมจะเรียนระยะ 1 ปี” ฉินเฉาหยิบกระเป๋าตังออกมา หยิบแบงก์หมื่นเยนสิบใบ ยื่นให้หลิวต้าไห่ในใจหลิวต้าไห่พูดว่า พระเจ้า รวยมาก ช่างสมกับเป็นแกะอ้วนจริงๆ ถ้ารู้เร็วกว่านี้ จะไม่ลดให้เขาแล้ว!เขาจะรู้ได้ยังไงว่าเงินนี้ หลิวจางได้ให้ฉินเฉาไว้เป็นค่าเบี้ยเลี้ยงทั้งหมด 150,000 เยน ตอนนี้ ฉินเฉาใช้ทีเดียวไป 100,000 เยนหลิวต้าไห่ใจเต้นแรง แต่หน้าไปเปลี่ยน รับเงิน 100,000 เยนมา“ดีมาก หลังจากนี้นายเป็นคนของตำหนักยุทธ์เรา เพราะว่านายเข้าช้าสุด ดังนั้น นายเป็นศิษย์น้อง…ใช่แล้ว นายชื่ออะไร?”ท่าทางมีความสุขของเขาทำให้จ้าวจิงจิงอารมณ์เสีย เจ้าคนนี้ รับเงินคนอื่นมา 100,000 ทั้งที่ไม่รู้จักชื่ออีกฝ่าย ยังไงก็ตาม เมื่อรับเงินมาแล้ว ตัวเองจำต้องสอนเพลงหมัดตระกูลหลิวให้กับคนญี่ปุ่นคนนี้ ไม่อาจหลีกเลี่ยงธุรกิจสุดท้ายของตำหนักยุทธ์ของพวกเธอได้“ผมชื่อว่า ยามาซากิ คาโต้ ฝากเนื้อฝากตัวด้วย”หลังจากฉินเฉาพูดจบ ก็หันไปโค้งให้กับหลิวต้าไห่ยังไงก็ตาม ขณะที่คำนับ ฉินเฉาก็พูดในใจว่าดู ดูลุงแกเถอะ“ดี ดีมาก
