ไร!” น˺าเสียงน่าฟังลอยมา ดูราวกับเสียงของนกขมิ้น เจ้าของเสียงมาถึงด้านข้างของฉินเฉาอย่างรวดเร็ว พร้อมกับกลิ่นหอมที่ลอยตามลมมาฉินเฉาเงยหน้าขึ้นทันที เห็นสาวสวยที่น่าดึงดูดในชุดสีแดง มีสีหน้าขอโทษเขา“ไม่ทราบว่าสหายคนนี้ บาดเจ็บตรงไหนหรือเปล่า?”“หน่านิ (ว่าไงนะ) ?” ฉินเฉาแสร้งเป็นไม่เข้าใจภาษาจีน ถามออกไป“ศิษย์น้อง เจ้าดู เขาเป็นคนญี่ปุ่น” ในตอนนี้เอง ชายร่างสูงใบหน้าหล่อเหลา ที่ดูหนุ่มแน่นเดินเข้ามา ชี้มาที่ฉินเฉาแล้วพูด“กับคนชั่วพวกนี้ มีอะไรต้องพูด รีบๆ จัดการไปซะ”“ศิษย์พี่ ท่านพูดอะไรน่ะ?” สาวสวยชุดแดงพูดอย่างไม่มีความสุข“อาจารย์ผู้ก่อตั้งบอกว่า ตำหนักยุทธ์แห่งนี้ ให้รับคำสั่งของตระกูลหลิวไม่เคยห้ามไม่ให้รับคนญี่ปุ่นเป็นศิษย์”“แฮ่ม แต่ว่าปู่ของฉันตายไปแล้ว แล้วก็ศิษย์ที่เป็นคนญี่ปุ่น ก็ได้ออกไปแล้ว ไม่มีใครเต็มใจอยู่รักษาสำนักของเรา”เจ้าหนุ่มที่โจมตีเข้ามาพูดขึ้น ดูเหมือนเขาจะเป็นหลานของจอมยุทธ์หลิว เจ้าหนุ่มนี่ดูจะเป็นคนใจร้อน หุนหันพลันแล่น ไม่น่าจะปกครองคนได้“ฉันไม่รู้ ฉันสนแต่คำสั่งของบรรพบุรุษ เขาสอนฉัน ยิ่งกว่านั้น ถ้าพ่อของฉันอยู่ที่นี่ เขาจะไม่ปล่อยให้ท่านทำอย่างนี้”ตัวศิษย์น้องชุดแดงดูเหมือนไม่ยินยอม เปิดปากพูดฉินเฉาได้ยินอย่างชัดเจน ในใจคิดว่า พ่อของหญิงคนนี้ ดูเหมือนจะมีฐานะในตำหนักยุทธ์ไม่ด้อยนัก“จ้าวจิงจิง ดูเหมือนเธอจะไม่ยอมรับ สนใจมาประลองกับศิษย์พี่คนนี้หน่อยมั้ย!”
