หญิงสาวที่อยู่ตรงประตู ใส่ชุดแบบอยู่บ้านสีขาวตัวหลวม เท้าน้อยๆ ของเธอสวมเกี๊ยะไม้ของญี่ปุ่นหญิงสาวนางนี้ ฉินเฉารู้จักในตอนนี้ เธอกำลังเอามือปิดปากเล็กๆ ของเธอ พร้อมกับมองมาที่ฉินเฉาอย่างตกใจ“นาย นายคือคอนด้อม?”ฉินเฉาอยากจะบีบคอหลี่ไป๋ซานสักหมื่นครั้ง เขารู้สึกสะดุ้งทุกครั้งที่ถูกเรียกอย่างนี้“ใช่แล้ว ฉันเอง…หลิวจาง ฉันไม่คิดเลยว่าเธอจะเป็นแอร์โฮสเตสสาวคนนั้น”“ฉันก็ไม่คิดเหมือนกันว่านายจะเป็นคนจากสาขาที่ 7” เมื่อเห็นว่าเป็นคนรู้จัก หลิวจางจึงรู้สึกผ่อนคลาย ยิ้มออกมา “แม้ว่าฉันจะรู้จักนายแต่ตอนนี้ ฉันคือคนขององค์กร หลิวจาง ตอนนี้ โค้ดเนมของฉันคือ‘แอร์โฮสเตสสาว’ ฉันเป็นหัวหน้าผู้รับผิดชอบงานนี้”หลิวจางพูดจบ ก็มองไปที่ฉินเฉาที่จับคอซานอิ๋งยกขึ้นจนขาลอยแล้วถามออกมา“ฉินเฉา นายจับคอซานอิ๋งไว้ทำไม?”ตอนที่อยู่ในผับของหลงเบลล์ ฉินเฉาได้แสดงพลังของแหวนเก็บของให้หลิวจางเห็นแล้วแม้ว่าฉินเฉาจะบอกว่าเป็นมายากล แต่เธอไม่เชื่อ สุดท้าย วันนี้ก็ได้รู้ความจริงจากเขาเห็นได้ชัดเลยว่าเขาเป็นผู้ใช้พลังจิต“เจ้านี่ต้องการจะฆ่าฉัน ดังนั้น ฉันจึงจะฆ่าเขา” ฉินเฉาพูดราวกับเป็นเรื่องธรรมดา การฆ่าซานอิ๋งง่ายยิ่งกว่าการทิ้งขยะลงถังซะอีก“แก แกฆ่าฉันไม่ได้ ไม่อย่างนั้น พ่อของฉันจะฆ่าแก!” เมื่อหลิวจางเข้ามา ฉินเฉาก็ผ่อนแรงลง ทำให้ซานอิ๋งมีแรงกลับมาอีกครั้ง เขาจึงตะโกนขู่ขึ้นมาทันที“น่ารำคาญจริงๆ …” ฉินเฉาถอนใจ “ความต
