“รักษาไว้ดีๆ ล่ะ….ฉันไปล่ะ….”ฉินเฉาไม่คิดไม่ฝันว่าหลี่ไป๋ซาน เจ้าสารเลวนั่นจะมีความคิดบ้าๆให้โค้ดเนมนี้กับเขาหลังจากที่ฉินเฉาโทรศัพท์ ก็ได้มีคนขับรถฮอนด้าสีดำมาหยุดที่ท่าเรือ จากนั้นก็มีชายสวมแว่นตาดำเดินลงมาจากรถ เชิญฉินเฉาเข้าไปอย่างสุภาพแต่ฉินเฉาเห็นใบหน้าใต้กรอบแว่นของเขาได้อย่างชัดเจน ใบหน้าของเขาซ่อนความรู้สึกที่มีความสุขเอาไว้หลี่ไป๋ซาน ลุงมันเถอะ ฉันล่ะโกรธนายเหลือเกิน มีโค้ดเนมอยู่ตั้งมากมาย กลับเลือกชื่อนี้ให้เขา!เมื่อเห็นชายคนนั้นกลั้นหัวเราะ ฉินเฉาล่ะอยากจะเป็นบ้าจริงๆแต่ถึงยังไง งานก็ต้องทำ เมื่อฉินเฉามาถึง หลี่ไป๋ซานก็ได้โอนเงินห้าแสนดอลลาร์ให้กับเขาเรียบร้อยเมื่อรวมกับเงิน สองล้านห้าแสนหยวนที่ฉินเฉามีก่อนหน้า เงินของฉินเฉาตอนนี้ แน่นอนว่าบรรลุเงื่อนไขของซูเซียนปิงเรียบร้อยแล้ว“เราจะไปไหน?”ฉินเฉานั่งพาหนะสีดำ ขณะที่ถามชายสวมแว่นที่เป็นคนขับ“ผมจะพาคุณไปที่ที่แอร์โฮสเตสสาวอยู่ หลังจากนี้ คุณก็จะพักอยู่ที่นั่น”ชายสวมแว่นพูด ขณะที่ติดเครื่อง พร้อมทั้งขับออกไปจากท่าเรือนี้อย่างช้าๆ“นี่…” ในใจฉินเฉาเต้นแรง หรือว่า หลังจากนี้ ฉันจะต้องอาศัยอยู่ด้วยกันกับคนที่เรียกว่าแอร์โฮสเตสสาวนั่น?ตอนนี้ยังไม่ได้ฐานะ ดังนั้น จึงต้องอาศัยอยู่ด้วยกันกับแอร์โฮสเตสสาวคนนั้นไม่รู้ว่าคนที่ใช้โค้ดเนมว่าแอร์โฮสเตสสาว จะมีรูปร่างหน้าตาเป็นยังไง? ถ้าสวยก็โชคดีไป แต่ถ้าอัปลักษณ์กว่าคนทั่วไป เขาคงจะห