อปเปิลสักเครื่อง แต่น่าสงสารที่ไม่มีปัญญาแต่ตอนนี้ ไม่ได้ต้องการ แอปเปิลเครื่องนี้กลับถูกยื่นมาให้ง่ายๆฉินเฉาเก็บมือถือไว้ในกระเป๋า“นี่เป็นเรื่องจริงจัง นายก็ต้องจริงจังด้วย” ชีพูดขึ้นอย่างเข้มงวดแล้วพูดเตือนฉินเฉา “ที่อาร์ติแฟคของฉันพูดเมื่อกี้ นายได้ยินแล้ว ปืนใหญ่ของญี่ปุ่นสามารถทะลุบาเรียของฉันได้ แม้ว่าจะเป็นบาเรียที่ไม่ใช่พลังทั้งหมดของฉัน แต่นี่ก็ค่อนข้างน่ากลัว อย่าประมาท แล้วก็อย่าคิดว่าอีกฝ่ายไม่มีทางสู้”“รู้แล้ว” ฉินเฉารู้สึกอบอุ่น เขารู้สึกได้ถึงความรู้สึกเป็นห่วงของชีคนที่ไม่มีวิญญาณ ก็รู้จักเป็นห่วงคนอื่นเป็นด้วย?“เธอเป็นห่วงฉันเหรอ?” ฉินเฉาถาม“ฉันน่ะเหรอที่เป็นห่วงนาย?” ชีพูดขึ้น “ฉันกลัวว่างานจะไม่สำเร็จฉันเป็นนางบำเรอศพ ไม่มีวิญญาณ จะไปรู้จักห่วงผู้คนได้ยังไง”ไม่มีวิญญาณจริงๆ น่ะเหรอ? ฉินเฉารู้สึกแปลกๆ ในใจ เขาพลันเกิดความคิดประหลาดขึ้น หรือว่าจะเป็น ร่างกายของชี แต่เป็นวิญญาณคนอื่นวิญญาณคนอื่น หลี่ไป๋ซานสังเกตมั้ยนะ?เป็นไปไม่ได้ เขารีบสลัดความคิดนี้ทิ้งอย่างรวดเร็ว หลี่ไป๋ซานเป็นใคร เขาคือนักพรตที่มีพรสวรรค์ของบู๊ตึ๊งเลยนะ ถ้ามีวิญญาณอื่นในร่างของชีจริง เขาจะไม่รู้ได้ยังไง?“ถ้างานเสร็จแล้วก็รีบกลับมา” จากนั้นร่างของชีก็ค่อยๆ บินสูงขึ้นอย่างช้าๆ “ฉันจะรอนายที่แผ่นดินใหญ่…ที่รักของนายก็กำลังรอนายอยู่ที่นั่นด้วย”เมื่อฉินเฉาได้ยินคำนี้ก็รู้สึกปวดใจ รู้สึกว่าตัวเองกับห
