รือที่ถูกตบหน้า แม้แต่สีหน้าโกรธเคืองยังไม่มี กลับกันเขากับตอบรับอย่างเชื่อฟัง พยักหน้าเป็นการใหญ่ จากนั้นก็ถอยออกไปจากนั้น ทหารหน่วยนี้จำนวนมากก็กระโดดขึ้นไปบนเรือ พยายามค้นหาทุกซอกตามมุมต่างๆทหารพวกนี้ ทำแม้กระทั่ง พลิกถุงใส่อุจจาระค้นดู แต่ก็ไม่พบอะไรเห็นเพียงแต่เศษขยะที่คนพวกนี้ทิ้งไว้ทหารพวกนี้ ถือปืน mp5 ตรวจค้นรอบๆ ดาดฟ้าเรือทันใดนั้น ที่เหนือทางเข้า เขากลับพบสิ่งเล็กๆ บางอย่างของสิ่งนี้เป็นภาพวาดรูปใบหน้าตาดำ ปากแดง เหมือนกำลังมองมาที่ทหารคนนี้แล้วพูดอะไรบางอย่างทหารคนนั้นพลันรู้สึกกลัวจากหัวใจ แต่อย่างรวดเร็ว เขาก็หัวเราะเยาะตัวเอง“ดูท่าฉันจะกังวลมากไป” ทหารคนนั้นพูดกับตัวเอง “รูปภาพจะพูดได้ยังไง”“ทำไมฉันจะพูดไม่ได้?” ตาสีดำพลันกะพริบ จากนั้น ปากสีแดงก็ขยับขึ้นลง พร้อมกับมีเสียงลอยออกมา“อ๊า!” ทหารคนนั้นร้องออกมาด้วยความตกใจ ยกปืน mp5 ในมือขึ้นทันที “ใคร ใครซ่อนอยู่ในนั้น ออกมาเดี๋ยวนี้!”เขาไม่เชื่อเรื่องภูตผี เขาคิดว่ามีคนกำลังแกล้งเขา“ไม่ต้องหาหรอก หลังประตู ไม่มีใคร” ใบหน้านั้นยังคงพูด “คนบนเรือลำนี้ตายหมดแล้ว จะไปมีคนอื่นอยู่ได้ยังไง เจ้าสังเกตรอยเลือดนั่นมั้ย ตอนนี้มันหายไปแล้ว”“ถ้ายังไม่ออกมาอีก ฉันจะยิงล่ะนะ!” ทหารคนนี้ไม่เชื่อ แม้ว่าจะรอ แต่ก็ไม่มีใครออกมา เขาจึงลั่นไกออกไปปังๆ ๆ ปังๆ ๆ ปังๆ ๆ! เสียงปืนดังออกมา ก้องไปในพื้นที่แถบนี้“ใครเป็นคนยิงปืน?” โทโจ โรจิรีบถาม
