“เป็นแค่สัตว์ กลับไปเกิดใหม่ซะ” ฉินเฉามองไปที่ฉลามที่เขาจับไว้จากนั้นก็กะพริบตา พร้อมกับกำหมัดเข้าด้วยกันตูม! ร่างยักษ์ของฉลาม ระเบิดขึ้นกลางอากาศ กลายเป็นก้อนเนื้อกระจายเต็มพื้นทะเลเบื้องหน้านายท้ายและลูกน้องกลัวจนตัวสั่น นายท้ายกลัวมาก ส่วนลูกน้องของเขากลัวจนทรุดลงกับพื้น พร้อมกับของเหลวที่ไหลออกมาจากกางเกง ส่งกลิ่นฉุนออกมา“ต่อไป ตานาย”หลังจากที่จัดการกับฉลามแล้ว สายตาของฉินเฉาก็วกกลับมาที่ร่างของนายท้าย“นายท่าน นายท่าน!” นายท้ายรีบคุกเข่าลงกับพื้น กอดขาฉินเฉาไว้ ใช้ตาที่เหลือเพียงข้างเดียวมองขึ้นมาที่ฉินเฉาด้วยท่าทางน่าสงสารร้องออกมาซ˺าๆ“นายท่าน ปล่อยผมไปเถอะ ผมมันตาบอด ไม่อย่างนั้นจะกล้าทำให้คุณโกรธได้ยังไง! อย่าฆ่าผม ผมยังมีแม่ที่แก่เฒ่าให้ดูแล และยังมีหลานที่ต้องเลี้ยงดู ผม ผมไม่อยากตาย อ๊า!”“ตอนที่นายบังคับให้คนอื่นลงทะเล ทำไมไม่คิดแบบนี้กับพวกเขาบ้าง?”ฉินเฉากลอกตา พร้อมกับพูดอย่างเย็นชา“ผม ผมผิดไปแล้ว จากนี้ผมจะเปลี่ยนแปลง นายท่าน ได้โปรดให้โอกาสผม!”นายท้ายขอร้องซ˺าๆ ทำราวกับฉินเฉาเป็นพ่อของเขาก็ไม่ปาน“เป็นไปไม่ได้แล้ว” ฉินเฉาตัดสินใจ ฆ่าชายคนนี้แน่นอนแล้ว“นายเลือกทางตายเอาเอง หนึ่งกระโดดลงไป หรือจะให้ฉันถีบลงไป”นายท้ายทำกับพวกลักลอบเข้าเมืองเมื่อกี้ยังไง ฉินเฉาก็ทำกับเขาอย่างนั้น“ผม ผม แม่งเอ๊ย!” เมื่อนายท้ายเห็นว่าไม่มีชีวิตรอดแน่แล้ว ทันใดนั้นความโกรธก็ลุกฮือโหม ยืนขึ้น
