ึ่งขึ้นกลางอากาศ ระเบิดออกมาท่ามกลางท้องฟ้ายามค˹าคืน ทำให้มันดูราวกับกลางวันไปชั่วครู่หนึ่งหลังจากเปลวไฟและควันเริ่มหายไป ร่างของนายท้ายก็ไม่มีโอกาสรอด ตัวเขาไหม้เกรียม ด้วยไฟจากการระเบิด กลายเป็นโครงกระดูกไม่สมบูรณ์เลือด และเนื้อของเขาหล่นกระจัดกระจาย ทำให้ฉากนี้ดูน่าสยองมากขึ้น“ปีศาจ แกมันปีศาจ!”ตัวลูกน้องที่ทรุดลงตอนนี้ กลัวจนกลายเป็นบ้า หยิบปืนขึ้นมาพร้อมกับลั่นไกใส่ฉินเฉาฉินเฉาไม่แม้แต่ยกมือขึ้นกัน เขาปล่อยให้ลูกกระสุนยิงใส่ร่างแกร้ง แกร้ง แกร้ง! เสียงราวกับโลหะปะทะกัน ดังมาไม่หยุดกระสุนพวกนี้ถูกยิงออกมา แต่ไม่สามารถทำอะไรฉินเฉาได้แม้แต่น้อยลุงมันเถอะ ตัวลูกน้องสบถออกมาในใจอย่างบ้าคลั่ง หรือวันนี้บิดาจะเจอกับปีศาจคนเหล็กเข้าให้แล้ว?“นายก็ตายได้แล้ว” ฉินเฉาไม่ปล่อยให้เจ้าสารเลวที่ฆ่าคนโดยไม่กะพริบตานี้รอดไปได้ เขายื่นมือออกไป พร้อมกับหักคอของชายคนนั้นจากนั้น ชายคนนั้นก็คออ่อน นอนในท่าประหลาด ตายไปทั้งอย่างนั้น“ตอนมามีกันตั้งหลายคน” เมื่อชีเห็นลูกน้องคนสุดท้ายตาย ก็ยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ “ตอนนี้เหลือแค่เราสองคน”“นั่นสินะ….” สายตาของฉินเฉามองไปที่เกาะที่อยู่ไกลๆ “มีเรือของญี่ปุ่นลาดตระเวนอยู่”สายตาของฉินเฉาดีกว่าคนทั่วๆ ไป เมื่อเขาเพ่งมอง ทำให้เขาเห็นไกลกว่าและชัดกว่าเขากวาดตามอง เห็นที่ไกลๆ มีเรือที่มีธงของญี่ปุ่น กำลังแล่นมาที่นี่ดูเหมือนว่าเสียงปืนกับระเบิดจะดึงดูดพวกเขา“พวกญี