“เพื่อนนายเป็นใครกันแน่?”ในห้องนอนอีกห้องของบ้าน หลงเบลล์ที่กำลังหยิบกระป๋องเบียร์ออกมาจากตู้เย็น ถามฉินเฉา“เรื่องของเขา เธอไม่ต้องรู้เยอะจะดีกว่า” ฉินเฉาส่ายหัวแล้วพูด“เธอรู้แค่ว่า อิทธิพลของเขามีมากมาย ยิ่งกว่านั้น ยังสามารถจัดการเรื่องของเธอได้ แค่นั้นก็พอ”“นายจะไปญี่ปุ่น แล้วจะกลับมาเมื่อไหร่?” หลงเบลล์รู้ว่าที่ฉินเฉาต้องรับงานไปทำไกลขนาดนั้น เพราะเรื่องของเธอ เธอจึงอดรู้สึกผิดไม่ได้“ไม่รู้…อาจจะเดือนหนึ่ง หรือว่าสองเดือน” ฉินเฉาจัดวางของไว้บนโต๊ะ พลางมองหาฐานของพวกมัน มันบอกว่าอยู่ในจังหวัดใหม่ในญี่ปุ่น แต่ไม่รู้ว่าที่ไหน แล้วของพวกนั้นก็ไม่ได้บันทึกไว้ด้วย จำเป็นต้องสืบดูเหมือนว่างานนี้จะไม่ง่ายอย่างที่คิด“ฉินเฉา นี่ไม่ยุติธรรม…” หลงเบลล์รู้สึกผิด “เพราะว่าฉัน นายถึงต้องทำเรื่องอันตรายอย่างนี้…”“มันไม่เกี่ยวกัน เธอไม่ต้องสนใจหรอก” ฉินเฉายิ้มอย่างไม่แยแส“ต่อให้ไม่มีเรื่องของเธอ เพียงแค่เงินรางวัล ฉันก็จะรับงานนี้ไปทำอยู่แล้ว”“เป็นอะไร นายต้องการเงินอย่างนั้นเหรอ?”หลงเบลล์คิดว่าฉินเฉาไม่ใช่คนที่โลภเงิน ในตอนนั้นที่ผับของเธอตัวเธอถึงกลับเสนอเงินมากมายเพื่อให้เขาเป็นลูกน้อง แต่เขากลับไม่สนใจ ปฏิเสธมันไปแล้วทำไม เขาถึงต้องทำเรื่องอันตรายขนาดนี้ เพื่อเงินรางวัลด้วย“ฉันต้องการจริงๆ” ฉินเฉาไม่ปฏิเสธ “เพื่อที่จะแต่งงาน ฉันจำเป็นต้องเก็บเงินไว้ขอเจ้าสาว”“ฮิฮิ นายพูดซะตัวเองดูน่าสงสารเล
