หลงเบลล์เหมือนกับปลาหมึก กอดรัดร่างฉินเฉาโชคดีที่ฉินเฉาแข็งแรงกว่าคนทั่วไป ไม่อย่างนั้น กับคนเมาที่แรงช้างอย่างนี้ บางที ฉินเฉาอาจจะถูกรัดจนขาดใจตาย แต่ตอนนี้ ฉินเฉารู้สึกราวกับถูกรางวัลเขาจับบั้นท้ายงอนๆ ของหลงเบลล์ด้วยมือเดียว รู้สึกถึงความนุ่มแน่นของเธอ“เอาเลย จัดการเธอซะ….”แต่ตอนนี้เอง หลัวเต๋อ ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์ พลันตะโกนออกมาจากจิตใจของเขา ไม่รู้ทำไม ทำไมวันนี้ตาแก่นี่ถึงได้ตื่นเต้นนักอย่างรวดเร็ว เขากลายร่างเป็นระฆังหยินหยาง ลอยออกมาจากร่างของฉินเฉา พร้อมกับบินส่ายไปมา ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งออกมา“ตาแก่ นายออกมาทำอะไร!” ฉินเฉายื่นมือออกไป ต้องการคว้าระฆังไว้“ฉินเฉา ฉินเฉา อย่าโง่ไปหน่อยเลยน่า!” ระฆังหยินหยาง ภายใต้การควบคุมจากหลัวเต๋อ ก็บินเป็นวงกลม หลบมือของฉินเฉา บินขึ้นสูงจากนั้นก็เปล่งเสียงกลั้วหัวเราะออกมา “ผู้หญิงคนนี้ มีร่างกายเก้าหยินถ้านายมีอะไรกับเธอล่ะก็ มันจะทำให้นายก้าวหน้าครั้งใหญ่”“ฉินเฉา…” แต่หลงเบลล์ที่ดื่มเข้าไปเยอะ ตอนนี้กำลังสะลึมสะลือกอดฉินเฉาไม่ยอมปล่อย“เชี่ย…” กับคำพูดของหลัวเต๋อ ฉินเฉายิ่งไม่กล้าคิดไปไกล “นายเจ้าผีตายซาก รีบกลับเข้ามาเร็วเข้า!”“เจ้ายังจะเล่นตัวอะไรอีก!” หลัวเต๋อสั่นระฆังไปมา แล้วพูดว่า“ตอนนี้เจ้าอยู่ในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง ระดับแรกเริ่ม ยังห่างไกลจากขั้นเทพปีศาจสิบล้านปีแสง! ยิ่งกว่านั้น เจ้ายังเข้าสู่ขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งรวดเร็วเกินไป ทำให้พื้
