ลี่ไป๋ซานโบกมือ “หลังจากนายกลับมา นายก็พาคนไปได้เลย”“นายฟังให้ชัดๆ นะ ฉันอยากให้นายมอบชีให้กับฉัน!” ฉินเฉาตกใจหลี่ไป๋ซานคนนี้ ไม่สนใจเลยหรือยังไง“ฉันได้ยินอย่างชัดเจนแล้ว แม้ว่าฉันจะมีอายุมากว่า 100 ปี แต่ฉันไม่ได้หูตึง” หลี่ไป๋ซานดื่มสไปร์ทเข้าไป จากนั้นก็มองบน “เรื่องของชีเมื่อนายทำงานเสร็จ นายมารับเธอไปได้เลย”“นายยอมให้จริงๆ เหรอ?” ฉินเฉาไม่อยากจะเชื่อ แม้ว่าก่อนหน้านี้หลี่ไป๋ซานจะพูดทำนองว่ายกชีให้กับเขา แต่เขาคิดว่าเป็นแค่เรื่องล้อเล่น“มีอะไรให้ไม่ได้ ก็แค่ของเล่น”“ต่อให้เป็นภรรยาของนายเนี่ยนะ นายไม่มีความรู้สึกอะไรให้กับเธอเลยเหรอ?”เมื่อได้ยินคำนี้ หลงเบลล์พลันตกใจ เธอคิดว่าผู้หญิงที่ใส่หน้ากากคนนี้คงจะเป็นแฟนของหลี่ไป๋ซาน ไม่คิดเลยว่า เธอจะเป็นถึงภรรยาของเขาฉินเฉานี่ก็เกินไปจริงๆ กล้าดียังไงถึงไปขอภรรยาของคนอื่น! หรือว่าเขาจะมีนิสัยไม่ดีบางอย่าง!“กับหุ่นเชิด จะมีความรู้สึกอะไรได้” หลี่ไป๋ซานท่าทางฝืนใจอย่างมาก “ถ้านายไม่ต้องการ ก็ไม่จำเป็นต้องฝืนรับเอาไปก็ได้”“ฉันต้องการ!” ฉินเฉายืนกราน เขาต้องการช่วยชีหาอิสรภาพ“นายสัญญาแล้วนะ”“ฮ่าๆ ๆ ฉัน หลี่ไป๋ซานพูดคำไหนคำนั้น” หลี่ไป๋ซานเบ้ปาก แล้วพูดว่า “แค่นางบำเรอศพ ฉันฝึกตนมาหลายร้อยปี ถ้านายชอบ ฉันสามารถสร้างฮาเร็มสาวงาม 3,000 คนให้นายก็ยังได้”“ถือว่าตามนั้น…” เมื่อคิดว่าตัวเองมีฮาเร็มสาวงาม 3,000 คน ก็อดที่จะเหงื่อแตกไม่ได้ “ฉันต้อ
