ันชอบเธอที่เป็นแบบเมื่อก่อนมากกว่า….แม้ว่าจะดูป่าเถื่อน ไม่สมหญิง…แต่อย่างน้อยก็เป็นตัวเธอ”คำพูดของฉินเฉาทำให้อ้ายเสี่ยวเสวี่ยฉุนเฉียว ใครป่าเถื่อน ไม่สมหญิงกันยะ? คุณหนูคนนี้ไม่ใช่ผู้หญิงตรงไหน!เธออยากจะแย้งกลับไป แต่ก็คิดว่าไม่ใช่เวลา ดังนั้นจึงกลืนความโกรธลงท้องไป“นี่มันเรื่องอะไรกัน สาขาที่ 7 สาขาที่ 8 อะไรกัน?” หลิงเฟิงเห็นฉินเฉาไม่โดนอะไร จึงตะโกนออกมา “ทำไมตำรวจอย่างพวกแกถึงไม่จัดการ เชื่อมั้ยว่าฉันสามารถฟ้องพวกแกได้!”“เอาสิ จะโทรไปฟ้องตอนนี้ก็ได้นะ” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยไม่สนใจ“เธอ!” หลิงเฟิงรู้สึกหายใจไม่ได้ จ้องไปที่ตำรวจสาวป่าเถื่อนตรงหน้า ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความโกรธ“สาขาที่ 7 แล้วยังไง” หลี่เชียงไม่สนใจ ตัวเขาก่อเรื่องในเมืองซู่หนานมาหลายปี วันนี้ แค่จัดการเจ้าคนไร้ชื่อคนหนึ่ง ทำไมจะทำไม่ได้?“รู้มั้ยว่าพ่อฉันเป็นใคร พ่อฉันคือ หลี่ฟู่หมิ่น!” เขาพูดกับอ้ายเสี่ยวเสวี่ย “ฉันดูท่าทางอวดดีของเธอแล้ว เธอคงไม่อยากจะทำงานเป็นตำรวจอีกแล้วสินะ! เชื่อมั้ย ฉันสามารถถลกหนังเธอทั้งเป็นได้?”“โอเค จะถลกหนังฉันใช่มั้ย เอาสิ ฉันจะคอยดู” อ้ายเสี่ยวเสวี่ยเกลียดพวกที่ใช้อิทธิพลพ่อแม่เป็นที่สุด เมื่อเธอได้ยินคำพูดของหลี่เชียง เธอก็อดแสดงอาการดีใจออกมาไม่ได้“พ่อนายคือหลี่ฟู่หมิ่นใช่มั้ย ฉันอยากจะรู้จริงๆ ว่าเขาจะถลกหนังฉันยังไง”“โอเค เดี๋ยวก็รู้!”หลี่เชียงรีบหยิบมือถือออกมาต่อสายทันที“พ่อครับ ลู
