ังจากที่หลิงเฟิงโทรศัพท์อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็ตบไหล่หลี่เชียงพร้อมกับหัวเราะ “เสี่ยวเชียง อีกเดี๋ยวเหล่าพี่น้องจะมาแล้ว นายเข้าไปคุยกับสาวสวยคนนั้นก่อน ตอนนี้มันดึกแล้ว ดังนั้นไม่ต้องอาย ฮ่าๆ ๆ…”มารดามันเถอะ ตาแก่วิตถารเอ๊ยหลี่เชียงสบถในใจ แต่ปากยังพูดอย่างยินดีว่า“ลุงหลิง วันนี้ต้องขอบคุณ ลุงจริงๆ”หลังจากพูดจบ เขาก็จัดทรงผมของเขา จากนั้นก็ยิ้มแบบที่เขาคิดว่าดูดีที่สุด แล้วเดินเข้าไปหาโรซี่“ฉินเฉา นายไม่ดื่มเหรอ?” โรซี่ที่ดื่มลาฟิตไปแทบจะครึ่งขวดแล้วเมื่อเห็นว่าฉินเฉาไม่ดื่ม จึงถามอย่างอยากรู้“ฉันไม่ชอบไวน์แดงน่ะ มันจืดไป ฉันชอบเหล้าขาวมากกว่า” เมื่อได้ยินฉินเฉาพูด โรซี่ถึงกับเบ้ปาก เอาไวน์แดงไปเทียบกับเหล้าขาวได้ยังไง!“มา ดื่มสักแก้ว…แก้วเดียวเท่านั้น แล้วผู้อื่นจะให้รางวัลนายเย็นนี้!” โรซี่หน้าแดง ดูราวกับคนเมา ฉีกยิ้มกว้าง พูดกับฉินเฉาฉินเฉารู้สึกช่วยไม่ได้ ในใจพูดว่า ปีศาจสาวนางนี้ มีเสน่ห์เกินไปแล้ว เขายกแก้วไวน์ขึ้น แต่เพียงเพิ่งจะยกขึ้น ทันใดนั้นพลันชะงัก“เป็นอะไร?”“พวกแมลงวันมาน่ะ” ฉินเฉามองไปที่คนคนนั้น จากนั้นพูดขึ้นมาอย่างรังเกียจ
