นผู้นำเมืองเล็กๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเห็นแก่หน้าพ่อของเขา เขาที่ไม่มีความสามารถอะไร เป็นไปไม่ได้ที่จะได้เป็นผู้จัดการของเทียนสุ่ยรีสอร์ตแห่งนี้แต่ตอนนี้มันต่างไปแล้ว เจ้าโง่นั่นพลันฆ่าตัวตาย ด้วยการไปหาเรื่องกับประธานฉินเฉาของต้าฟากรุ๊ป!ตอนนี้ อย่าว่าแต่ให้จัดการกับลูกของผู้นำเมืองเล็กๆ ต่อให้เป็นพ่อของฉัน ฉันก็ต้องเตะเขาออกไป!“หะ หัวหน้าหวัง….” เมื่อหลิงเทียนได้ยินคำพูดของเขา จากหัวจรดเท้า ร่างของหลิงเทียนสั่น “คุณ คุณจะไล่ผมออก?”เมื่อฉินเฉาได้ยินคำนี้ ก็หันกลับไปทันที เขาชอบที่เจ้าอ้วนต้องเจออย่างนี้ แต่เมื่อคิดถึงหยางฉานฉานถ้าหลิงเทียนถูกไล่ออก หยางฉานฉานก็ต้องโชคร้ายไปด้วย เธอคุ้นเคยกับพวกวัตถุไปแล้ว ถ้าอยู่ๆ จะต้องเสียไป เธอจะต้องรับไม่ได้อย่างแน่นอน…เมื่อคิดอย่างนี้ ฉินเฉาพลันใจอ่อน“เรื่องไล่มันออกไม่ต้องแล้ว ให้มันเป็นหัวหน้ายามแทนละกัน”“ฮี่ฮี่ เมื่อผู้อำนวยการฉินว่าอย่างนั้น ผมก็จะทำตาม”จากนั้น หวังซือก็เปลี่ยนท่าทางเป็นหยิ่งยโส แล้วมองไปที่หลิงเทียน “ได้ยินแล้วใช่มั้ย จากนี้ แกเป็นหัวหน้ายามของโรงแรม สำหรับตำแหน่งผู้จัดการ ฉันจะทำการรับสมัครทีหลัง”“เชี่ย!” ใครจะรู้ หลิงเทียนพลันเปลี่ยนสีหน้าไป มองมาที่ทั้งสองอย่างชั่วร้าย “หัวหน้ายาม บิดากลายเป็นขอทานตั้งแต่เมื่อไหร่? แม่งบิดาลาออก ไม่ทำแล้ว!” ่หลิงเทียนคิด ด้วยเส้นสายของพ่อของเขา อยากจะทำงานในตำแหน่งผู้จัดการในบริษัทอื่น ไม่ใช่
