ผู้คนรอบๆ ก็มองหลิงเทียนด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปหยางฉานฉานก็เป็นไปด้วยความอึดอัดและเสียใจ แต่เธอไม่สามารถสลัดหลุดไปจากการดึงของหลิงเทียนได้หยางฉานฉานพลันรู้สึกเสียใจ หลังจากที่ติดตามหลิงเทียน แม้ว่าจะไม่ต้องกังวลเรื่องเสื้อผ้า และอาหาร แต่เธอก็ไม่เคยมีความสุขจริงๆเลยสักครั้ง หลิงเทียนคนนี้ นอกจากเลี้ยงเธอไว้ในฐานะเครื่องมือระบายความใคร่แล้ว เขาไม่เคยใส่ใจเธอ นอกจากทิ้งเงินไว้ให้ยิ่งกว่านั้น ข้างนอก หลิงเทียนยังมีผู้หญิงอื่นแต่ถึงจะเป็นอย่างนี้…ตัวเธอก็ไม่อยากกลับไปกินแต่บะหมี่ถ้วยทุกวันสายตาของหยางฉานฉาน ตกลงบนร่างของฉินเฉา จากนั้นก็เบือนหน้าหนีอย่างรวดเร็วนึกถึงเรื่องวันวาน ตอนนั้น ตัวเธอมักจะนั่งซ้อนท้ายจักรยานของฉินเฉา เขามักจะคอยระวังหลัง ขณะที่ขี่เข้ามหาลัยที่เต็มไปด้วยความวุ่นวาย ตอนนั้น เป็นช่วงเวลาที่มีความสุข เป็นช่วงของวัยรุ่นหนุ่มสาวที่เต็มไปด้วยความรักหลังจากเรียนจบมาทำงาน เขาก็ยังคงขี่จักรยานเก่าๆ คันนั้นคอยรับส่งตัวเธอ แต่กลุ่มหญิงสาวที่มาทำงานพร้อมกับเธอ แม้ความสวยสู้ตัวเธอไม่ได้ พวกเธอก็ยังมีรถยนต์คอยรับส่งตัวเธอจึงไม่ยินยอม…ตัวฉัน หยางฉานฉานก็ไม่ได้แย่ ทำไมถึงต้องผ่านวันเวลาแบบนั้น…ดังนั้น เมื่อหลิงเทียนมาหาเธอ พร้อมกับชวนเธอไปทานอาหาร ตัวเธอที่กำลังสับสนก็ตอบรับไป จากนั้นทั้งสองก็ดื่มเข้าไปเยอะด้วยใจที่หดหู่ เมื่อเห็นหลิงเทียนใส่เสื้อผ้าที่ดูดี พร้อมกับขับรถยนต์ ก็เ
