งดารา ไม่ดาราน่ะทำไมหลิงเทียนถึงกลับหลังไวอย่างนี้?ยังไงก็ตาม ฝั่งตรงข้ามก็เคยเป็นหัวหน้าชั้นของตัวเอง ผู้อื่นก็เป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทลูกของต้าฟากรุ๊ป คงจะไม่ดี ถ้าจะไม่ไว้หน้าอีกฝ่ายดังนั้น เธอจึงยืนขึ้น แล้วจับมือกับเขา“สวัสดีค่ะ”“สวัสดีครับ!” หวังซือจับมือเล็กๆ เฉินซินไว้ไม่ยอมปล่อย พร้อมทั้งไล้นิ้วมือไปตามมือเล็กๆ ของเฉินซินเฉินซินหน้าเปลี่ยนสี เธอรีบปล่อยมือจากหวังซือทันที จากนั้น จึงนั่งลง ด้วยความไม่พอใจ“คุณฉิน ไม่รู้จักดื่มให้สาวน้อยสักแก้วเหรอ?” เธอเกลียดสองคนนั้นสุดๆ ดังนั้น จึงกวาดสายตามาที่ฉินเฉา ที่กำลังกินอาหารโดยไม่สนใจใครเมื่อเห็นว่าเฉินซินนั่งลง หวังซือก็รู้สึกอึดอัดใจ หลังจากนั้นเมื่อเธอพูดกับฉินเฉา ก็พลันทำให้ทั้งสองคนรู้สึกไม่พอใจโดยเฉพาะหลิงเทียน ใจคอเจ้าหมอนี่จะไม่พูดอะไรเลยหรือไง แม่งเอ๊ย รู้จักแต่กิน!“เฉินซิน อย่าไปชวนเขาดื่มเลย ให้เขากินไปเถอะ!” หลิงเทียนที่นั่งอยู่ตรงข้ามพูดออกมา “เขาต้องขออาหารกินมานาน กลัวว่าตัวเองจะไม่มีกิน วันนี้ เมื่อมีโอกาส ก็ให้เขากินเถอะ เสี่ยวฉิน อยากกินอะไรก็สั่งเลยนะ แล้วฉันจะสั่งเขาห่อให้นายเอากลับด้วย ไม่ต้องห่วง!”หลิงเทียนพูดอย่างจงใจ เหน็บแนมฉินเฉาที่เอาแต่กินฉินเฉานั้นไม่สนใจอะไรอยู่แล้ว เขาหยิบเอาซี่โครงหมูเปรี้ยวหวานใส่จานของเขาราวกับพายุเพื่อนร่วมชั้นที่อยู่ใกล้ๆ เห็นฉินเฉาเป็นอย่างนี้ ก็พากันดูถูก พูดไปแล้วทำไม ใน
