าก็ดีใจแล้ว! มา ให้ฉันดื่มให้เธอสักแก้ว!”หลังจากพูดจบ เจ้าอ้วนก็กรอกไวน์เข้าปาก ลงกระเพาะไปหลังจากดื่มเสร็จ เขาก็วางแก้วลง พร้อมกับจับจ้องไปที่เฉินซิน รอคอยว่าเธอจะพูดอะไรแม้ว่าวันนี้ ตัวเขาจะเป็นผู้จัดการโรงแรม แต่เมื่อเทียบกับเฉินซินก็ไม่ได้มีความหมายอะไร ถ้าเฉินซินเกิดเห็นแก่หน้าเพื่อนเก่าได้ ยอมโฆษณาให้กับรีสอร์ต พร้อมทั้งถ่ายรูปเป็นหลักฐานสักชิ้น รีสอร์ตแห่งนี้จะต้องดังอย่างแน่นอน เมื่อถึงตอนนั้น ผู้จัดการหวังก็จะมีความสุข ถ้าเขาแนะนำเขาให้เป็นหัวหน้าใหญ่ได้ นั่นก็เป็นเรื่องดี!เมื่อขึ้นเป็นหัวหน้า ก็จะมีทั้งเงิน ทั้งผู้หญิง!“คุณฉิน เราพบกันอีกแล้ว” ใครจะรู้ว่าเฉินซินไม่สนใจเจ้าอ้วน แต่กลับไปนั่งยิ้มอยู่ใกล้ๆ ฉินเฉา“ไม่คิดเลยว่า เราจะเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันจริงๆ” ฉินเฉายิ้มอย่างสุภาพ แม้ว่าจะอยากทำตัวเหมือนเดิม แต่ยังไงคนอื่นก็เป็นถึงดาราใหญ่ ตัวเองก็ควรไว้หน้าอีกฝั่งบ้างยิ่งกว่านั้น ทั้งสองยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นกัน จึงถือว่ายอมรับได้ง่าย“เอิ่ม…คุณ คุณรู้จักเขาเหรอ?” หลิงเทียนตกใจ มองไปที่ฉินเฉาอย่างไม่น่าเชื่อ“บังเอิญเจอกันน่ะ” ครั้งนี้ ในที่สุด เฉินซินก็ตอบเขา แต่ก็พูดแค่นิดหน่อย จากนั้น เฉินซินก็หันไปพูดกับคนข้างๆ“มาร์ค นายพาพวกเขาไปรอฉันที่ทางเข้า”“ครับ” ผู้ช่วยชายพยักหน้า พร้อมกับนำบอดี้การ์ดสองคน ไปเฝ้าไว้ที่ทางเข้า พร้อมกับปิดประตูลงอย่างระวัง
