มือนจะเป็นบ้าเพราะศิษย์พี่ของเขา“ถึงยังไง ข้าก็ต้องสังหารเจ้านั่นด้วยตัวเอง!”หันหลังให้ศิษย์พี่ หลงสืออวี่พูดอย่างเย็นชา“เจ้าจะขัดคำสั่งข้า?”“ศิษย์พี่ ข้ามีวิถีกระบี่ของข้า!” ในน˺าเสียงของหลงสืออวี่เต็มไปด้วยจิตสังหารเข้มข้น“เจ้าก็เป็นตาแก่ที่อยู่ในขั้นกายทองคำขั้นที่ 6 จะไปรังแกเด็กที่เพิ่งก้าวสู่ขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งไปทำไม” ต้านไห่ถอนหายใจ“รังแกเหรอ?” หลงสืออวี่ยิ้มอย่างไร้หัวใจ “จะโทษก็โทษที่มันอ่อนแอ แล้วยังมายุ่งกับข้า!”“ไม่ใช่ว่าผู้อื่น ยุ่งกับศิษย์เจ้าหรอกเหรอ”“ฮึ่ม ยุ่งกับศิษย์ข้าก็เหมือนยุ่งกับข้านั่นแหละ” หลงสืออวี่แสดงท่าทางดูถูก “ดูจากสีหน้าของศิษย์พี่ ข้าจะรอก่อนก็ได้ ข้าจะไม่รังแกคนที่อยู่ในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้ง แต่เมื่อไหร่ที่มันเข้าสู่ขั้นกายทองคำวันนั้นจะเป็นวันตายของเจ้าเด็กเหลือขอนั่น!”“ถ้าจะคิดอย่างนั้น ทำไมไม่ให้ศิษย์ของเจ้าทำล่ะ อีกไม่นาน ฮ่าวเทียนก็จะเข้าสู่ขั้นกายทองคำแล้ว”ต้านไห่เป็นคนจิตใจดี แถมยังออกคำสั่งอย่างเหมาะสม“ศิษย์พี่ ท่านดูแลเขาเทพยุทธ์ของเราให้ดีก่อนเถอะ!”หลงสืออวี่ ชำเลืองมองต้านไห่อย่างเย็นชาครั้งหนึ่ง จากนั้นก็เปลี่ยนเป็นแสงสีขาว หายไปในท้องฟ้ายามค˹าคืนต้านไห่มองไปตามทางที่ศิษย์น้องของเขาหายไป แล้วถอนหายใจเบาๆ“สังคมเดี๋ยวนี้ บ้าไปแล้ว” เขาพูด จากนั้นร่างของเขาก็ค่อยๆพร่าเลือน อย่างรวดเร็ว รอบๆบ้านพักตากอากาศก็ไม่มีเงาของผู้คนอยู่อีกบางที อาจจะ
