เหมือนกับสาวน้อยที่ถูกนักเลงเข้ามาลวนลาม เอามือจับเข็มขัดตัวเองไว้ ตัวสะดุ้งโหยง เอามือข้างหนึ่งปัดมือของชีออกไป “เธอเป็นนักเลงหรือไง จะทำอะไรกันแน่!”“!” ชีชูนิ้วกลางให้ฉินเฉา แล้วพูดว่า “ก็เมียน้อยไง!”“เธอหมายความว่าไง!” ฉินเฉาไม่ทำ เขาเป็นลูกผู้ชายพอ “ฉันจะไปทำอย่างนั้นกับเธอได้ยังไง โดยเฉพาะ เธอยังเป็นเมียของหลี่ไป๋ซานอีก”“เมีย?” หน้าของชีมืดครึ้ม เบ้ปากแล้วพูดว่า “ฉันน่ะเหรอเมียเขา?ต่อให้ทั้งสองคนมีอะไรกัน แม้กระทั่งผัวเมีย แต่ก็มีผัวเมียหลายคู่ในโลกที่ต่างก็นอกใจกัน”“….” ฉินเฉาไม่รู้ ว่าทำไมชีถึงหยิบเรื่องนี้มาพูด แต่กับหลี่ไป๋ซาน ชีเป็นแค่นางบำเรอศพ แต่เธอไม่อยากเป็นนางบำเรอศพ มันเป็นความผิดพลาดของหลี่ไป๋ซาน แต่เขาก็ไม่เต็มใจรับผิดชอบดูเหมือนว่าในใจฉินเฉา หลี่ไป๋ซานก็เป็นแค่ตัวขี้ขลาดคนหนึ่ง“ไม่ใช่ว่านายบอกว่าปวดฉี่เหรอ เป็นอะไร หรือว่าตั้งใจจะฉี่ใส่กางเกง?”“แค่กๆ …ขอร้องล่ะชี ช่วยออกไปได้มั้ย…” หน้าของฉินเฉาขึ้นสีเขาเป็นคนมีความรู้สึก ต่อหน้าชี เขาจะฉี่ได้ยังไงผู้อื่นเป็นผู้หญิง บางครั้งตัวเองก็ทำตัวเป็นนักเลง ทำให้คนอื่นทำตามคำสั่งแต่ชีนั้นต่างออกไป แม้จะใช้วิธีการของนักเลง แต่ก็ไม่มีผลอะไรต่อเธอบางทีอาจจะเป็นอย่างที่เธอพูด เธอมีอายุมากว่า 100 ปีแล้ว มีอะไรบ้างที่ไม่เคยเห็น โดยเฉพาะ เธอไม่มีวิญญาณ ไม่มีความรู้สึกเหมือนคนอื่นเขาถ้าไม่มีวิญญาณ…แล้วจะมีตัวตนแบบไหนกัน?“ฉันไม่สน
