าของฉินเฉาจับจ้อง กระบี่ทั้ง 49 เล่มลอยขึ้น พร้อมกับแทงเข้าใส่ยักษ์ตัวนี้แต่ครั้งนี้ หลังจากยักษ์ที่ถูกแทงสลายไป มันก็รวมขึ้นใหม่อย่างรวดเร็ว จากนั้นก็จับฉินเฉาไว้“ฮึ่ม!” ร่างของฉินเฉาถูกยักษ์ตัวนี้จับไว้“เจ้าหนู เห็นหรือยัง นี่คือพลังที่น่าสะพรึงของราชาผีดิบ!” จริงๆแล้ว ข้างบนเหนือยักษ์ มีพลังที่น่าสะพรึงยิ่งกว่าคลุมร่างฉินเฉาไว้ กดทับลงไปถึงกระดูกพระสูตรหัวใจเพชรเริ่มสร้างเกราะและหมวกหินบนร่างของเขาอีกครั้ง ต่อต้านการโจมตีของราชาผีดิบ“เปล่าประโยชน์!” ราชาผีดิบร้องออกมา “เมื่ออยู่บนพื้น ข้าไร้เทียมทาน! พลังของข้า ไม่มีวันหมด! หยุดการต่อต้านที่ไร้ประโยชน์ซะจะได้เจ็บแค่นิดเดียว! จะบอกให้ เพราะว่าข้าเสียฝ่ามือพระโพธิสัตว์ไปไม่อย่างนั้น เพียงแค่ดีดนิ้ว เจ้าก็ตายแล้ว!”“ฝ่ามือพระโพธิสัตว์?” ฉินเฉามองราชาผีดิบที่เหมือนคนบ้า แล้วยิ้มออกมา“ยิ้มอะไร!” ราชาผีดิบเห็นฉินเฉายิ้ม จึงถามออกไปอย่างแปลกใจ“ฉันยิ้ม เพราะว่าแกมันโง่” ฉินเฉาพูด“เหลวไหล! จะตายอยู่แล้วยังเถียงอีก!” ราชาผีดิบเยาะเย้ย“วางใจได้ เลือดของเจ้าจะออกแค่นิดเดียว จากนั้นเจ้าก็จะถูกสังหารจนกลายเป็นซากศพแข็งทื่อ”“กลัวแต่แกจะไม่มีโอกาส” ในตาของฉินเฉาส่องแสงสีทองเจิดจ้าออกมา จากนั้นเขายกมือขวาขึ้น“ฝ่ามือวัชระ!” ฝ่ามือที่รวมกับฝ่ามือพระโพธิสัตว์!มือของฉินเฉาปกคลุมทั่วพื้นที่นับร้อยเมตร แทบจะปิดแผ่นฟ้าเหนือหัว ราชาผีดิบมองฝ่ามือยักษ์ตกล
