“ฉินเฉา เจ้าทำเกินไปแล้ว!” ฮ่าวเทียนที่บินขึ้นมาพร้อมกับกระบี่ตัวเอง พุ่งเข้าใส่ฉินเฉาอย่างชั่วร้าย“ปทุมพิสุทธิ์สะบั้น!” ฉินเฉาโบกมือ เงากระบี่ดอกบัวสีพิสุทธิ์จำนวนนับไม่ถ้วนก็ตกใส่ร่างฮ่าวเทียน“หลบเร็ว!” เฉินชิงที่อยู่ในอ้อมแขนของฉินเฉา รู้ถึงพลังของปทุมพิสุทธิ์นี้ดี แม้ว่าเธอจะไม่ชอบลูกศิษย์ที่อวดดีคนนี้นัก แต่เธอก็ไม่อยากให้คนของเขาเทพยุทธ์ต้องมาตายในเงื้อมมือของคนจากเส้นทางปีศาจ“ศิษย์พี่ฮ่าวเทียน ระวัง!” ฮ่าวเยว่ และไป๋ลี่หมิงพลังของทั้งสองไม่ด้อยเลย อย่างรวดเร็วก็ไล่ตามมาทัน พร้อมกับเปิดใช้ม่านกระบี่สีทองป้องกันตรงหน้าฮ่าวเทียนไว้“แหลกไปซะ!” ฉินเฉามองแค่แวบเดียว แล้วคำรามเสียงต˹าออกมา เงากระบี่ดอกบัวนี้ ทำลายการป้องกันของม่านกระบี่ได้อย่างง่ายดาย“อย่า!” เฉินชิงมองกระบวนท่านั้น เธอรีบกอดฉินเฉาเหมือนปลาหมึกทันที จากนั้นก็ลากเขาลงมาที่พื้น แม้ว่าเฉินชิงจะบาดเจ็บภายในอยู่ แต่เธอก็ยังสามารถโคจรปราณแท้ที่มีพลังในขั้นวิญญาณแรกก่อตั้งได้อยู่ ทันใดนั้น อยู่ๆ ฉินเฉาก็ไม่อาจขัดขืนได้ทั้งสองเหมือนกับมิสไซล์ ตกลงพื้นเสียงดังตูม ชนจนพื้นเป็นหลุมกระบวนท่าปทุมพิสุทธิ์สะบั้น เมื่อขาดเจตจำนงก็สลายไป“ยัยผู้หญิงบ้า….” ฉินเฉายืนขึ้นจากหลุมอย่างลำบากเล็กน้อย“ฮึ่ม!” เฉินชิงก็ยืนขึ้นด้วย พร้อมกับเช็ดเลือดที่ไหลออกมาจากมุมปากของเธอฉินเฉาถึงกับส่ายหัว ยัยผู้หญิงหัวดื้อ เมื่อเขาทำท่าเหมือนจะพูดอะไรออกมา
