จัดการฉินเฉาไปพร้อมกันแต่เรื่องไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาคิด ราชาผีดิบไม่ได้อยู่ที่นี่ ปีศาจกินคนนั้นได้ทิ้งปราณซากศพ และฝ่ามือพระโพธิสัตว์ไว้แทน!ฝ่ามือพระโพธิสัตว์แทบจะรับหน้าที่แทนฉินเฉา รับพลังของสายฟ้าแทบทั้งหมดแทนเจตจำนงของราชาผีดิบค่อยๆ ถูกสายฟ้าชำระล้าง แล้วค่อยๆหายไปทีละนิดแต่ฉินเฉาหลังจากรับการโจมตีจากสายฟ้าจนแทบสลบ อยู่ดีๆ เขาก็รู้สึกถึงลำแสงที่อบอุ่น ลอยอยู่ข้างๆ เขาเขาอดไม่ได้ ค่อยๆ ตามความอบอุ่นนั้นเข้าไปใกล้ๆพระสูตรหัวใจในร่างของเขาพลันตื่นตัว ส่งลำแสงสีทองออกมาคลุมร่างของเขาไว้ ต้านรับแรงปะทะจากสายฟ้ากลิ่นอายของพุทธะจากพระสูตรหัวใจเพชร ดึงดูดกลิ่นอายของฝ่ามือพระโพธิสัตว์ ทั้งสองต่างดึงดูดซึ่งกันและกันภายใต้สายตาตื่นตะลึงของทุกคน วงนิ้วสีทองเหมือนกับถูกดึงดูดเข้าไป มันค้นหา และจากนั้นก็เปลี่ยนแปลง กลายเป็นลำแสงสีทอง เข้าไปในร่างของฉินเฉาร่างของฉินเฉาสั่นสะท้าน เขารู้สึกถึงพลังพุทธะในร่างกำลังขยายขนาดอย่างบ้าคลั่งพลังพุทธะนี้เหมือนกับทะเลเมฆ ส่งเสียงคำรามครืนครันในร่างของเขาพลังในขั้นความสามารถเทวะระดับกลาง พลันข้ามผ่าน ก้าวเข้าสู่ขั้นความสามารถเทวะระดับสุดท้ายทันทีฉินเฉาที่หลับตาอยู่ พลันลืมตาขึ้น ลำแสงสีทองพลันฉายออกมาจากดวงตาทั้งคู่ของเขาแสงสีทองนี้เจิดจ้ายิ่งกว่าดวงอาทิตย์ ผู้ฝึกตนที่อยู่รอบๆ พากันปิดตาลงทันทีอย่างทนไม่ไหว ไม่อาจฝืนลืมตามองได้ในมือขวาของเขา รู้สึกเหม
