ราชันย์มารในมือปักลงกับพื้น พยุงตัวไว้หลัวเต๋อ ตาแก่นั่น เขาใช้พลังในขั้นกายทองคำ จนพลังปราณในร่างของเขาแทบไม่เหลือลุงมันเถอะ!ฉินเฉาสบถด่าในใจ จากนั้นก็นั่งขัดสมาธิบนพื้น โคจรแก่นแท้ปีศาจในร่างอย่างรวดเร็ว เพื่อฟื้นพลังตัวเองชี นางบำเรอศพในหน้ากากเดินเข้ามา พร้อมกับนั่งยองๆ อยู่ข้างๆเขาแม้จะเป็นนางบำเรอศพ แต่ชีก็เหมือนกับผู้หญิงธรรมดาทั่วไป ดูไปแล้วไม่ต่างกันเลย ร่างกายของเธอปลดปล่อยกลิ่นหอมเฉพาะตัวออกมา ทำให้พริบตานั้น ฉินเฉารู้สึกว่าพลังของเขาเพิ่มขึ้นเร็วมาก“นายฟื้นพลังของนายไปเถอะ ฉันจะช่วยป้องกันให้ก่อน” ชีพูดเบาๆ “เมื่อราชาผีดิบออกมา กลุ่มผู้ฝึกตนพวกนี้ ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันแม้จะมีหลวงจีนอาวุโสนั่นอยู่ แต่เขาก็ถูกเจ้าโจมตีจนแทบจะไม่มีชีวิตอยู่แล้ว ทำให้เขาเข้ามาช่วยไม่ได้”ขณะที่พูด ชีก็ชี้นิ้วไปทางหลวงจีนอาวุโสชิฝ่าที่กำลังถูกฝ่าคงพยุงแขนไว้อยู่“ฮึ่ม!” ในตอนนี้เอง เมื่อได้ยินคำพูดของเธอ ฝ่าเซียงก็เดินซวนเซเข้ามาในลาน พร้อมกับเลือดที่อาบหน้าเขาคำรามเสียงต˹าออกมาอย่างชัดเจน “อาจารย์อาชิฝ่าบาดเจ็บแต่วัดเป่าไต้เขาซงซานของพวกเรา จะไม่ปล่อยให้ราชาผีดิบก้าวออกมาจากภูเขาจิ้งจอกหมาป่าแม้แต่ครึ่งก้าว! ต่อให้ต้องเอาชีวิตเข้าเสี่ยง อาตมาก็จะไม่กลับคำพูด!”หลังจากพูดจบ ฝ่าเซียงก็ไม่สนใจอาการบาดเจ็บของตัวเอง หันหลังกลับ เดินไปข้างหน้าทีละก้าว“ช่างเป็นหลวงจีนที่หัวดื้อจริงๆ” ฉินเฉามองตามหลัง