าย ต่างสามารถกลายเป็นเซียนได้” จิวจงเตียนดื่มเหล้าเข้าไปอีก พร้อมกับทำตาปรือ พูดเสียงมึนๆ ว่า “ทำไมต้องทำตามเจ้าพูดด้วย เป็นหลวงจีนในพุทธศาสนา ต้องไม่บังคับขืนใจคนอื่นให้เขาได้เดินตามทางที่ต้องการ นี่เป็นสัจธรรม”“หรือว่าวันนี้ สหายเต๋าจะปกป้องเขาให้ได้?” ชิฝ่าถาม“แน่นอน!” จิวจงเตียนพูด “หลวงจีน มันมีสิ่งที่เจ้าไม่สามารถคำนวณได้ ภัยพิบัติกำลังใกล้เข้ามา เจ้ากับข้าไม่ใช่ส่วนสำคัญ แต่ปีศาจจอมเวทย์คนนี้ จะเป็นกุญแจหลักที่จะสลายภัยพิบัตินี้”ท่านย่ามันเถอะ ท่านลุงมันเถอะเมื่อฉินเฉาได้ฟังถึงกับเซ่อ“ท่านนักพรตจิวจงเตียน ขอบคุณในความหวังดีของท่าน” ฉินเฉาประสานมือคำนับให้กับจิวจงเตียน “แต่ ผม ฉินเฉา ได้พูดไปแล้วว่าชีวิตของผมไม่ขึ้นกับใครทั้งนั้น ขั้นกายทองคำแล้วทำไม ราชาผีดิบนั่นก็อยู่ขั้นกายทองคำเหมือนกัน ฉันมาที่นี่เพื่อต่อสู้! ถ้าแม้แต่เจ้า ฉันยังกลัว แล้วหนทางข้างหน้าที่หนักหนากว่านี้ฉันจะผ่านไปได้ยังไง!”หลังจากที่เข้าสู่ขั้นความสามารถเทวะ ฉินเฉาก็มีความเชื่อมั่นอย่างมากต่อให้ต้องตาย!ทุกคนล้วนมีจิตมารกันอยู่ในใจ จิตมารนี้อยู่ตรงหน้า ไม่สู้ก็ตายตราบเท่าที่มีพลังเพียงพอ ต่อให้ศัตรูจะแข็งแกร่งเพียงไหน ก็ทำได้เพียงตัวสั่นต่อหน้าเขา“ดี ถ้าเป็นอย่างนั้น อาตมาจะช่วยเจ้าเอง” ชิฝ่าก็ไม่ยอมแพ้ที่จะนำฉินเฉาเข้าสู่หนทางที่ถูกต้อง จากนั้นก็มีแสงสีทองเจิดจ้าเปล่งออกมานี่คือ ฝ่ามือเขาซูมี่ นี่เหมือนกับ
