าวันหนึ่ง เขากลายเป็นเทพปีศาจขึ้นมา…กลัวว่าในโลกนี้ จะไม่มีใครสามารถต่อกรของเขาได้”“โอม!” ฉินเฉาพลันเปิดปากขึ้นมา ท่องภาษาสันสกฤตร่างของอรหันต์ว่างข้างหลังเขา ก็เปิดปากท่องภาษาสันสกฤตออกมาเหมือนกันจากปากของอรหันต์ตนนั้น อากาศตรงหน้าได้เกิดการบิดเบี้ยวขึ้นพื้นดินถูกคว้านออกไปอีก 5 ฟุตผู้ฝึกตนที่อยู่รอบๆ พากันส่ายไปมา รู้สึกวิงเวียน ควบคุมตัวเองไม่ได้พริบตา ฝุ่นก็ปลิวขึ้นไป กระแทกใส่ร่างของชิฝ่า“เปล่าประโยชน์!” ร่างของชิฝ่าเปล่งแสงสีทองออกมา พริบตาฝุ่นผงก็สลายไป เขายกฝ่ามือขึ้นช้าๆ บนฝ่ามือของเขามีสร้อยประคำสีทองอยู่ “ให้อาตมาใช้บทสวดพระโพธิสัตว์ชะล้างเจ้าเถอะ!”หลังจากพูดจบ สร้อยประคำก็ลอยออกมา จากนั้นปากของเขาก็บ่นพึมพำ ร่างของพระโพธิสัตว์ปรากฏขึ้นกลางอากาศ จากนั้นก็ค่อยๆกดทับฉินเฉาอย่างช้าๆ“เจอเทพสังหารเทพ เจอพุทธะสังหารพุทธะ!” ฉินเฉาไร้ซึ่งความกลัว มือทั้งสองข้างของเขาค่อยๆ รวมเข้าด้วยกัน พลังปฏิปักษ์ ต่างขับไล่ซึ่งกันและกันเมื่อมันต่อต้านกันจนใกล้จะระเบิดออกมา ฉินเฉาก็ขว้างวิชาที่แข็งแกร่งของเขาออกไป“ไป ฝ่ามือวัชระเก้าเร้นลับ ดอกบัวเงินอานุภาพที่แข็งแกร่งที่สุด!”ร่างของอรหันต์ว่างที่สูงกว่าร้อยเมตร ก็กวัดแกว่งขวานคู่ในมือพร้อมกับดอกบัวสีขาวนับไม่ถ้วน ค่อยๆ ตกใส่ร่างของพระโพธิสัตว์สีทองคำนี้อย่างงดงามตูม! พื้นดินทรุดลงมากกว่า 3 เมตรร่างของฉินเฉาเปียกซ่กตัวเถ้าแก่นั้น กลัวจนเอาแต่อ