ดังนั้น ชื่อเสียงในโรงพยาบาลนี้ของหูเกอ จึงมากกว่าหมอหวังนี่เป็นสิ่งที่ทำให้หมอหวังแอบอิจฉา จากอิจฉาจนกลายเป็นเกลียดชัง เขาเคยแอบมอบเคสที่ไร้ทางเยียวยาสำหรับเขาให้กับหูเกอ แต่ความสามารถด้านการผ่าตัดของหูเกอคือของจริง ไม่ว่าจะเป็นโรคอะไรตราบเท่าที่เธอรับ ก็ไม่มีอะไรที่เธอรักษาไม่ได้โดยเฉพาะหูเกอยังสาว ดูเหมือน 20 ต้นๆ แต่ตัวเขา 50 ปีแล้วเหล่าผู้บริหารต่างเรียกเขาไปคุย ว่าปีหน้าจะแต่งตั้งหูเกอ ให้ขึ้นมานั่งตำแหน่ง รองผู้อำนวยการ ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง มันก็อันตรายแล้วเพียงแค่หูเกอคนเดียวก็ทำให้เขาเหนื่อยแล้ว ตอนนี้ยังมีชายหนุ่มที่ไม่รู้ว่ามาจากไหน คิดว่าตัวเองเป็นใคร ถึงกล้ามายืนต่อหน้าเขา หวังเป่าฟู่ แล้วบอกว่าจะทำการรักษา!“คนหนุ่มนิสัยอวดดีจริงๆ” หวังเป่าฟู่พูดอย่างเย็นชา “นายทำฉันเสียเวลา ทำให้ชีวิตของผู้อื่นเสียเปล่า”“ใครทำให้นายเสียเวลา?” ฉินเฉาเอามือถูจมูก “นายอยากจะไปก็ไปสิ ฉันไม่ได้จะรักษานายสักหน่อย”พอพูดเสร็จ ฉินเฉาก็โบกมือ เหมือนกับกำลังไล่คนนี่ทำให้หวังเป่าฟู่โกรธ หมอหนุ่มที่อยู่ข้างๆ เขาก็พลันพูดออกมา“มาวุ่นวายที่โรงพยาบาล นายคิดว่าที่นี่เป็นบ้านของนายหรือไง!”“ที่นี่ก็ไม่ใช่บ้านของนายเหมือนกัน” ฉินเฉามองด้วยความเย็นชาจากนั้นก็พูดเสียงเข้มว่า “นายไม่ยอมรักษาพวกเขา ปล่อยให้พวกเขาตาย? หรือว่านี่คือหน้าที่รักษาคนไข้ของพวกนายหรือไง?”“คนคนนี้ตายไปแล้ว ยังจะรักษาอะไรอีก” หวังเป่าฟ
