แขนชายคนนั้นจนหลุด บนใบหน้ามีสีหน้าแปลกๆ“หมอครับ ขอร้องล่ะ ช่วยเธอด้วย….”ชายคนนั้นคุกเข่าลงกับพื้น พร้อมกับกอดขาหมอไว้แล้วร้องไห้“ชายคนนี้ร้องไห้ทำไม…”“ได้ยินว่า ภรรยาของเขาลื่นตกลงมาจากตึก เพราะไม่ระวัง”“ใครจะรู้ว่าลื่น หรือว่าจงใจกระโดดตึกฆ่าตัวตาย”คนไข้รอบๆ วิจารณ์“หมอหวัง หมอหวังออกมาแล้ว!”ชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีขาวมาถึง ในมือถือแฟ้มมาด้วย“นี่มันเรื่องอะไร?” หมอหวังคนนี้เห็นเรื่องตลกเกิดขึ้นในห้อง ก็ถามหมอที่อยู่ถัดไปคนนั้น“หมอหวังคือว่า” เมื่อหมอคนนั้นเห็นหมอหวัง ก็รีบเข้ามาทักทายแล้วชี้ไปที่ชายที่อยู่ข้างล่างว่า “ภรรยาของชายคนนี้ถูกส่งมาโรงพยาบาลด้วยอาการหายใจไม่ออก ได้กระโดดตึกตายครับ”“โอ้?” หมอหวังเดินเข้าไป เปิดผ้าคลุมสีขาวออก มองดูแล้วพูดว่า“รูม่านตาขยายแล้ว ตายไม่ต้องสืบ”“ผมขอร้องล่ะ ช่วยเธอด้วย ขอร้องล่ะครับ…” ชายคนนั้นที่กอดความหวังไว้ ได้ยินคำพูดนี้ ก็รีบปาดน˺าตาแห่งความขมขื่น“ชายคนนี้เสียใจทำไม….”“ใช่ เมียตาย น่าจะดีใจสิ”คนรอบๆ พากันวิจารณ์“ขอโทษด้วย ภรรยาของคุณจากไปแล้ว โรงพยาบาลของเราช่วยไม่ได้จริงๆ ยับยั้งความเสียใจ แล้วไปจัดการเรื่องค่าใช้จ่ายเถอะ”หมอพวกนี้เคยชินกับเรื่องการเกิดและตายในโรงพยาบาลมาเยอะแล้ว จึงพูดได้โดยหน้าไม่เปลี่ยนสีแต่ชายคนนั้นยังรับความจริงไม่ได้ กลับร้องไห้จนตัวสั่น“แต่ แต่มือของภรรยาผมยังร้อนอยู่เลย!” ชายคนนั้นร้องออกมาพร้อมพูดกับหมอหวัง “หมอ
